Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

(około 1270 – po 1317 Praga)

wójt krakowski

rodzina

syn Henryka, wójta krakowskiego

brat Henryka, Piotra i Jaśka

biogram

           Po śmierci ojca władał przemiennie ze swymi braćmi wójtostwem dziedzicznym w Krakowie. Był zwolennikiem rządów Wacława II Przemyślidy w Polsce i opowiadał się za ścisłymi związkami politycznymi i gospodarczymi Krakowa z Czechami. W czasie konfliktu zbrojnego księcia brzesko – kujawskiego Władysława Łokietka opowiedział się po stronie Wacława II i Wacława III.

          Po śmierci Wacława III w wyniku rokowań poddał Kraków Łokietkowi. Książę musiał zgodzić się na postawione warunki, aby odzyskać miasto (potwierdził wszystkie przywileje i zatwierdził nowe dla mieszczan). Albert został zarządcą królewskich kopalń soli, był również wójtem Wieliczki.

           Kiedy Łokietek zaczął obciążać miasto dodatkowymi obciążeniami i podatkami doprowadził do powołania w Krakowie rady składającej się z przeciwników Łokietka. Wójtowie Krakowa, Sandomierza, Wieliczki, Miechowa oraz prawdopodobnie cystersi z Mogiły i Jędrzejowa oraz bożogrobcy z Miechowa, zawiązali spisek przeciwko Łokietkowi. Chcieli pozbawić go tronu krakowskiego i oddać Kraków oraz koronę czeskiemu władcy Janowi Luksemburskiemu. Stanął na czele buntu niemieckiego mieszczaństwa Krakowa popierany przez biskupa krakowskiego Jana Muskatę oraz księcia opolskiego Bolesława I. Z miast małopolskich przepędzono urzędników książęcych, a do króla czeskiego zwrócono się z prośbą o objęcie władzy w Małopolsce. Luksemburczyk obiecał buntownikom pomoc zbrojną, a do Krakowa wysłał swojego lennika księcia opolskiego Bolesława.

           Łokietek po sukcesach w Wielkopolsce, powrócił do Małopolski. Dysponując posiłkami z Węgier i Rusi przystąpił do tłumienia buntu. Szybko zajęto Sandomierz (dotychczasowi wójtowie Witko i Zygfryd trafili w ręce kata), zdobyto Miechów i Wieliczkę (wójt Gerlach von Kulpen dał głowę katu), a klasztor bożogrobców w Miechowie został złupiony. Nie powiodło się natomiast oblężenie Krakowa. Bolesław opolski i mieszczanie bronili się dzielnie. W końcu jednak uzgodniono poddanie miasta. Książę Bolesław ze swoim wojskiem nie atakowany powrócił na Śląsk, zabierając Alberta z żoną i dziećmi wraz z możniejszymi mieszczanami. Łokietek obiecał łaskę dla mieszczan w zamian za lojalność. Nie zamierzał jednak darować wójtowi Albertowi i jego ludziom. Gdy tylko znalazł się w mieście, rozpoczęło się polowanie na buntowników.

           Jak zapisano w "Roczniku kapituły krakowskiej":

uwięził niektórych z mieszczan i zamknął w więzieniu pod strażą. Tych uwięzionych srogo włóczył końmi po całym mieście i przywleczonych do szubienicy poza miastem powiesił na niej sromotnie i nakazał, by trupy tak długo tam wisiały, aż zgniją ścięgna i rozluźnią się spojenia kości.

            Z kolei "Rocznik Krasińskich" podaje:

Albert wójt krakowski i jego towarzysze oddali wójtostwa. Ci zaś, którzy nie umieli wymówić słów: soczewica, koło, miele, młyn, zostali ścięci.

           Książę nie poprzestał tylko na ukaraniu uczestników buntu, ograniczył również przywileje miasta w dziedzinie handlu i samorządu. Zlikwidował urząd wójta i wprowadził w to miejsce urzędnika książęcego. Zakazano też używania języka niemieckiego w czasie obrad rady miejskiej, a dokumenty miały być spisywane tylko w języku łacińskim. Zamiast rady miasta wprowadzono radę mianowaną przez książęcych urzędników.

           Siedziba (dom) wójta Alberta na Gródku w Krakowie została zrównany z ziemią, a w miejscu tym zbudowano warowny gródek z załogą książęcą.

kalendarium

1290 – 1312 – władał dziedzicznym wójtostwem w Krakowie

1293 – godność wójta pełnili Piotr i Henryk

1299 – pełnił obowiązki wójta wraz z bratem Jaśkiem

1300 – 1305 – z tytułem wójta występowali wszyscy bracia

1304 – 1306 – opowiedział się po stronie Wacława II i Wacława III

1306 VIII – poddał Kraków Łokietkowi

1307 – Łokietek anulował przywileje wystawione przez siebie dla mieszczan krakowskich

1311 V – doprowadził do powołania w Krakowie rady składającej się z przeciwników Łokietka

1311 – wzniecił otwarty bunt w interesie Jana Luksemburskiego

1312 – podporządkował się decyzjom księcia opolskiego Bolesława, namiestnika Luksemburczyka w Krakowie

1312 – został uwięziony w Opolu

1317 – wykupiony przez rodzinę wyjechał z Opola do Pragi, gdzie zmarł

Dodatkowe informacje