Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Albrecht Hohenzollern

(17 V 1490 Ansbach, Frankonia – 20 III 1568 Tapiewo koło Królewca)

ostatni wielki mistrz krzyżacki, pierwszy książę pruski

rodzina

syn Fryderyka, księcia Ansbach i Zofii Jagiellonki
siostrzeniec Zygmunta I Starego

poślubił:

  1. Dorota Oldenburg, córka króla Danii i Norwegii - Fryderyka I i Anny Hohenzollern

dzieci:

Anna Zofia (1527-1591), żona księcia Meklemburgii-Schwerin Jana Albrechta I

Katarzyna (1528)

Fryderyk Albrecht (1529-1530)

Lucia Dorota (1531-1532)

Lucia (1537-1539)

Albrecht (1539)

  1. Anna Maria, córka Eryka I Starszego księcia brunszwickiego i Elżbiety Hohenzollern

dzieci:

Elżbieta (1551-1596)

Albrecht Fryderyk (1553-1619), książę Prus
biogram

           Przeznaczony do stanu duchownego, przebywał na dworze arcybiskupa kolońskiego Hermana, a po śmierci swojego protektora powrócił do Prus. Wybrany na wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego próbował, popierany okresowo przez cesarza Maksymiliana I i wielkiego księcia moskiewskiego Wasyla III, uwolnić się od zwierzchnictwa polskiego, ale przegraną z Polską wojnę zakończył niekorzystnym dla zakonu rozejmem. Jako rycerz zakonny występował pod imieniem Albrecht von Brandenburg-Ansbach. W czasie pełnienia funkcji wielkiego mistrza zlikwidował urzędy wielkiego szpitalnika i wielkiego szafarza. Dwór Albrechta wraz z konwentem liczył 400 osób, na zamku w Królewcu odbywały się turnieje rycerskie i inne zabawy, podobnie jak na dworach królewskich.

           Albrecht doprowadził do sekularyzacji zakonu, złożył hołd lenny (nazwany później hołdem pruskim) królowi Polski Zygmuntowi Staremu w Krakowie i od tego czasu sprawował władzę książęcą w dawnym państwie zakonnym, odtąd zwanym Prusy Książęce. Przeprowadził reformę administracji, dążył do rozwoju gospodarczego kraju.

           Miał szerokie zainteresowania, zajmował się teologią, teorią sztuki wojennej, popierał reformacyjną działalność wydawniczą (również w języku polskim). Utrzymywał kontakty z elitą kulturalną i polityczną Polski, liczył na następstwo w Polsce po Jagiellonach. Założył uniwersytet w Królewcu, nazwany od jego imienia Uniwersytetem Albertyna oraz 2 biblioteki.

           Pochowany został w katedrze w Królewcu.

napisał

1555 - Księgi o rycerskich rzeczach a sprawach wojennych, przekład polski Macieja Strubicza, wydane w 1858 r

kalendarium

1501 – z nakazu ojca przyjął najniższe święcenia akolity

1504 – trafił na dwór landgrafa heskiego Hermana IV, arcybiskupa Kolonii

1506 – został kanonikiem przy katedrze w Kolonii

1509 – jesienią wyruszył wraz z Maksymilianem I na wojnę z Wenecją, towarzysząc swojemu najstarszemu bratu Kazimierzowi, w obleganiu Rovereto

1511 III 13 – został wybrany na wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego

1519 – 1521 – pokonany w wojnie z Polską

1521 IV 5 – w Toruniu zawarł rozejm na cztery lata

1523 – spotykał się z reformatorem Lutrem, przygotowując się do sekularyzacji Zakonu

1525 – przeprowadził sekularyzację państwa zakonnego

1525 IV 2 – dotarł do Krakowa

1525 IV 8 – podpisał z królem Zygmuntem Starym tekst traktatu

1525 IV 10 – złożył w Krakowie hołd lenny Zygmuntowi Staremu

1544 – założył uniwersytet w Królewcu

1551, 1552 i 1555 – na jego dworze w Królewcu przebywał Jan Kochanowski

1553 VII 30 – uczestniczył na Wawelu w koronacji Katarzyny Habsburżanki

1563 – uzyskał od Zygmunta II Augusta rozszerzenie prawa dziedziczenia lenna pruskiego na linię elektorską Hohenzollernów – Ansbach

Dodatkowe informacje