Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Wincenty Bogdanowski

(31 I 1894 Ślemień koło Żywca – 2 IX 1982 Kraków)

prawnik

rodzina

ojciec Janusza

biogram

           W Ślemieniu ukończył dwuklasową szkołę powszechną, następnie uczęszczał do gimnazjum w Wadowicach. W gimnazjum był prezesem czytelni studenckiej oraz kierownikiem orkiestry gimnazjalnej. Aktywnie działał w „Sokole”, został dowódcą jednego z trzech plutonów. Po zdaniu matury z odznaczeniem rozpoczął studia na Wydział Prawa i Administracji UJ w Krakowie, wstąpił do Drużyn Strzeleckich. Za dobre wyniki w nauce Wydział Krajowy przyznał mu stypendium im. Ignacego Marynowskiego w kwocie 400 koron rocznie aż do ukończenia studiów (w tym czasie za stancję z całkowitym utrzymaniem płacił 34 korony miesięcznie).

           Z wybuchem I wojny światowej został powołany do armii austriackiej, odniósł rany w walkach nad Nidą, został komendantem wojskowym w Humaniu. Po powrocie do Krakowa został oficerem w Wojsku Polskim. Zdał końcowe egzaminy i został doktorem prawa. Walczył w wojnie polsko – bolszewickiej. Rozpoczął pracę w Banku Hipotecznym, następnie pracował w Izbie Skarbowej. Został działaczem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji. Był dyrektorem naczelnym Zakładów Porcelany w Ćmielowie, dyrektorem administracyjno - handlowym Zakładów Ceramicznych Stanisław Burtan i Spółka w Krakowie. Został radnym miejskim i prawnikiem.

           Po wybuchu wojny i ewakuacji krakowskich urzędów został przez Radę Miejską wybrany wiceprezydentem Krakowa. Opuścił to stanowisko, rozpoczął działalność konspiracyjną w Stronnictwie Pracy i został współpracownikiem rządu londyńskiego. Został aresztowany przez gestapo i był więziony na Montelupich. Po zwolnieniu wrócił do dawnej pracy w firmie Burtan, współpracował z ruchem podziemnym, mianowany majorem Małopolskiego Okręgu AK.

           Po wojnie uruchamiał fabryki porcelany na Dolnym Śląsku, działał w Izbie Przemysłowo – Handlowej, był radcą prawnym Akademii Górniczo – Hutniczej, prezesem Wojewódzkiego Związku Tenisa Stołowego, honorowym prezesem KS „Garbarnia". Był współinicjatorem utworzenia Wydziału Ceramicznego AGH.

           Doprowadził do reaktywowania Bractwa Kurkowego, został jego prezesem. W pierwszym po wojnie strzelaniu do kura uzyskał tytuł Króla Kurkowego. Za zasługi w odnowieniu, rozwoju i umacnianiu Bractwa Kurkowego był powszechnie nazywany Królem – Odnowicielem.

           Pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kwatera 25, rząd zachodni, grobowiec rodzinny). Jego imię nosi ulica w X dzielnicy Swoszowice, we Wróblowicach, łącząca ulicę Dróżki z ulicą prof. Henryka Niewodniczańskiego.

kalendarium

1906 – rozpoczął naukę w Gimnazjum w Wadowicach

1912 X – został dowódcą plutonu konspiracyjnej Studenckiej Drużyny Strzeleckiej

1913 X 1 – rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Administracji UJ w Krakowie

1914 – został powołany do armii austriackiej

1918 – został komendantem wojskowym w Humaniu

1919 – uzyskał tytuł doktora prawa

1919 – 1920 – był działaczem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji

1920 – walczył w wojnie polsko – bolszewickiej

1926 – został dyrektorem administracyjnym Zakładów Ceramicznych Burtana

1929 – został dyrektorem naczelnym Zakładów Porcelany w Ćmielowie

1935 – został radnym miejskim

1939 IX 4 – został wybrany wiceprezydentem m. Krakowa

1939 IX 20 – 23 – sprawował urząd prezydenta Krakowa

1939 IX 23 – opuścił stanowisko prezydenta

1939 XI 8 – 1939 XII 22 – aresztowany przez gestapo był więziony na Montelupich

1940 - wrócił do dawnej pracy w firmie Burtan i Spółka

1942 – major Małopolskiego Okręgu AK <br.

1946 – został radnym m. Krakowa

1950 – był współinicjatorem utworzenia Wydziału Ceramicznego AGH

1957 - reaktywował Towarzystwo Strzeleckie czyli Bractwo Kurkowe

1957 VI 30 – został wybrany prezesem Bractwa

1964 VI 16 – uzyskał tytuł Króla Kurkowego

 

Dodatkowe informacje