Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Jan Grot

Jan Grotowic

(około 1290 Słupcza – 5 VIII 1347 Wawrzeńczyce)

dyplomata, kanclerz koronny

rodzina

herbu Rawicz

syn Mateusza, podkomorzego sandomierskiego (był także kasztelanem Połanieckim) i Anny


biogram

           Pełnił funkcję doradcy Władysława Łokietka, od którego otrzymał wiele beneficjów (majątek powiększał między innymi przez kolonizację na prawie czynszowym) i Kazimierza III Wielkiego. Studiował prawo w Bolonii, gdzie uzyskał tytuł magistra prawa. Został kanonikiem krakowskim, później także między innymi gnieźnieńskim, poznańskim i włocławskim. Brał aktywny udział w procesach i rokowaniach z zakonem krzyżackim. Rzucił klątwę na króla w obronie przywilejów biskupstwa krakowskiego, a diecezję obłożył interdyktem. Dla swych następców uzyskał u papieża Jana XXII, przyjaciela z lat studiów, przywilej noszenia racjonału. Kontynuował budowę Katedry Wawelskiej, uposażył kaplice i ołtarze. Ufundował kilka kościołów w diecezji krakowskiej - w Chrobrzanach, Dobrowodzie i Radłowie. Wieś Biskupice pod Wolbromiem nazwał swoim imieniem Jangrot.

          Pochowany w Katedrze Wawelskiej w kaplicy św. Jana Ewangelisty, po śmierci otoczony kultem.


kalendarium

1307 – związał się z polityką księcia Władysława Łokietka

1310 – został kanonikiem krakowskim

1312 – 1321 – był proboszczem kościoła św. Michała na Wawelu

1313 – został kanclerzem kujawskim

1318 – kanclerz łęczycki

1319 - 1326 – pełnił funkcję proboszcza kościoła Mariackiego

1325 - odbył studia w Bolonii

1326 X 1 – został biskupem krakowskim

1327 VI 18 – uzyskał sakrę biskupią

1328 - wydał pierwsze statuty kapitulne

1331 - przeprowadził synod diecezjalny

1332 – 1342 - podejmował próby odzyskania jurysdykcji biskupiej nad Spiszem

1334 - rzucił klątwę na Kazimierza III Wielkiego i obłożył diecezję interdyktem

1339 - brał udział w procesach z zakonem krzyżackim

1339 – uposażył ołtarze w Katedrze Wawelskiej

1341 - otrzymał paliusz arcybiskupi, a dla swych następców uzyskał przywilej noszenia racjonału

1343 – został kolektorem świętopietrza w Polsce

1344 - wybudował i konsekrował kaplicę św. Jana Ewangelisty w Katedrze Wawelskiej

1346 - konsekrował prezbiterium w Katedrze Wawelskiej

 źródła:

Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa – Kraków 2000

Łętowski Ludwik, Katalog biskupów, kanoników i prałatów krakowskich, Kraków 1852-1853