Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Kazimierz Lepszy

(11 czerwca 1904 Kraków – 30 maja 1964 Kraków)

historyk

rodzina

syn Leonarda Jana Józefa (1856-1938), historyka sztuki złotniczej, i Zofii Muczkowskiej (1867-1908)

bratanek Edwarda, malarza, twórcy witraży i obrazów w kościołach Krakowa i Lwowa

poślubił Annę Wnorowską, mieli córkę Barbarę

biogram

           Po ukończeniu IV Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Krakowie studiował historię na UJ, pod kierunkiem Wacława Sobieskiego i Władysława Konopczyńskiego. Należał do Korporacji Akademickiej „Lauda” w Krakowie. Obronił pracę doktorską, był asystentem w Bibliotece Jagiellońskiej, następnie bibliotekarzem w Bibliotece Czartoryskich. Związany z Polskim słownikiem biograficznym, sekretarz redakcji, po wojnie przewodniczący komitetu redakcyjnego i redaktor naczelny.

           Aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau, przebywał 14 miesięcy w obozach koncentracyjnych w Sachsenhausen i Dachau. Po powrocie do Krakowa był czynny w tajnym nauczaniu uniwersyteckim, współpracownik Rady Głównej Opiekuńczej (organizował między innymi pomoc dla uchodźców po powstaniu warszawskim).

           Po wojnie powrócił do pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim, pełnił szereg funkcji na Uczelni i w życiu publicznym.

           W pracy naukowej skupił się nad badaniem historii politycznej Polski XVI-XVII wieku, dziejów Pomorza i polskiej floty wojennej, znawca dziejów Krakowa, autor wielu prac, redaktor licznych prac zbiorowych. Odznaczony między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

           Pochowany na Cmentarzu Rakowickim (Kw. AC wschodnia, gr. 3).

wybrane prace:

1929 – debiut książkowy Oblężenie Krakowa przez arcyksięcia Maksymiliana

1932 Prusy Książęce a Polska

1932Stefan Batory a Gdańsk

1934 - Kraków i ziemia krakowska (z R. Grodeckim i J. Feldmanem)

1939 - Rzeczpospolita Polska w dobie sejmu inkwizycyjnego 1589-1592

1947 - Dzieje floty polskiej

1953Andrzej Frycz Modrzewski

1954 - Podłoże społeczno-gospodarcze Odrodzenia w Krakowie

1956Walki o zjednoczenie Pomorza z całością ziem polskich

1964 – redaktor prac zbiorowych: Dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1364-1764 oraz Studia z dziejów młodzieży Uniwersytetu Krakowskiego w dobie Renesansu

kalendarium

od 1916 – działał w harcerstwie

1922-1927 - studiował na UJ

1925 – 1927 – prezes Koła Historyków na uczelni

1927 – 1930 – asystent w Bibliotece Jagiellońskiej

1928 – obronił na Wydziale Filozoficznym UJ pracę doktorską Walka stronnictw w pierwszych latach panowania Zygmunta III

1930-1934 – bibliotekarz w Bibliotece Czartoryskich

1931 VI 25 – został wybrany do Komitetu Organizacyjnego Towarzystwa Przyjaciół Szwecji

1933 - członek zarządu oddziału krakowskiego Polskiego Towarzystwa Historycznego (PTH)

1934 - związany z Polskim słownikiem biograficznym (PSB)

1934-1949 - sekretarz redakcji PSB

1939 VII – habilitował się na UJ na podstawie pracy Rzeczpospolita Polska w dobie Sejmu Inkwizycyjnego 1589-1592 i został docentem w Katedrze Historii Polski Nowożytnej i Najnowszej UJ

1939 XI 6 - aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau

1939-1941 - więziony w Krakowie, Wrocławiu i w obozach Sachsenhausen i Dachau

1941 I – powrócił do Krakowa z bezpowrotnie zrujnowanym zdrowiem

1944-1945 - czynny w tajnym nauczaniu uniwersyteckim

1945 – powrócił do pracy na UJ, został wykładowcą

1945-1946 - redaktor „Kwartalnika Historycznego"

1946 – 1950 – związany z Instytutem Bałtyckim w Gdańsku

1946-1952 – wykładowca także WSP w Katowicach

1948 – 1952 – sekretarz Komisji Historycznej PAU

1951 - członek PAU

1951 - wiceprezes Zarządu Głównego PTH

1952-1953 - dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego

1953 – prowadził Zakład Dokumentacji Instytutu Historii PAN (od 1962 pod nazwą Zakład Dokumentacji i Informacji Naukowej)

1953-1956 i 1960-1962 – prorektor

1954 – został profesorem nadzwyczajnym

1957 - kierownik Katedry Historii Polski XVI-XVIII wieku UJ

1957 - przewodniczący komitetu redakcyjnego i redaktor naczelny PSB

1959 – został profesorem zwyczajnym

1961-1964 - poseł na sejm

1962 – odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski

1962-1964 - rektor UJ

1963 – przyczynił się do powstania filii uniwersytetu w Katowicach

1963 - przewodniczący Komitetu Jubileuszowego z okazji 600-lecia UJ

1964 – odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy

źródła:

Biogramy uczonych polskich, część I: Nauki społeczne, zeszyt 2: K-O, Wrocław 1984

Słownik biograficzny historii Polski, Ossolineum, Wrocław 2005

Dodatkowe informacje