Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Jan Lutkowic

Jan Lutek z Brzezia

(około 1405 Brzezie koło Pleszewa, Wielkopolska – 24 X 1471 Kraków)

podkanclerzy koronny, dyplomata, biskup krakowski

rodzina

herbu Doliwa, syn sędziego kaliskiego Lutka, i szlachcianki Doroty

biogram

           Studiował na wydziale sztuk wyzwolonych, następnie na wydziale prawa Akademii Krakowskiej.
Został sekretarzem wielkiego księcia litewskiego Witolda, posłował do Władysława II Jagiełły, Zygmunta Luksemburskiego i mistrza krzyżackiego Pawła Russdorfa.
           Po śmierci Witolda został sekretarzem Władysława II Jagiełły, posłował do Świdrygiełły. Jako poseł Władysława III Warneńczyka na sobór bazylejski wziął udział w ostrym sporze z Krzyżakami. W uznaniu zasług król Kazimierz Jagiellończyk mianował go podkanclerzym koronnym.
           Jako nowo mianowany podkanclerzy wziął udział w oblężeniu Malborka, następnie w zawarciu sojuszu z królem czeskim Jerzym z Podiebradu.
Będąc biskupem krakowskim wydał rozporządzenie dotyczące dochodów z uposażenia po śmierci beneficjenta. Statut ten stał się obowiązujący od XVI wieku dla prowincji gnieźnieńskiej, a w Poznańskiem obowiązywał do XX wieku.
           Podczas obrad rady koronnej zmarł rażony apopleksją. Pochowany w Katedrze Wawelskiej.

kalendarium

1420 - rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej na sztuki wyzwolone i prawo
1429 - 1430 - był sekretarzem wielkiego księcia Witolda
1430 - został sekretarzem Jagiełły
1431 - brał udział w poselstwie do nowego kniazia Litwy Świdrygiełły
1431 - 1434 - uzyskał kanonię krakowską, poznańską, płocką i gnieźnieńską oraz kilka prałatur
1434 - był wysłannikiem króla na sobór w Bazylei
1436 - 1438 - dwukrotnie posłował do Rzymu w sprawie zatwierdzenia na arcybiskupstwie gnieźnieńskim Wincentego Kota i biskupstwie poznańskim Andrzeja Bnińskiego
1441 - był uczestnikiem synodu łęczyckiego, który ogłosił neutralność wobec soboru i papieża Eugeniusza IV
1450 - 1451 - uzyskał w Rzymie tytuł doktora praw i był audytorem i kapelanem papieża Mikołaja V
1453 - został administratorem archidiecezji gnieźnieńskiej
1454 - 1455 - dwukrotnie uczestniczył jako przedstawiciel Polski w sejmach Rzeszy poświęconych krucjacie antytureckiej, gdzie bronił praw Polski do Prus
1455 - 1464 - był podkanclerzym koronnym
1460 - kapituła krakowska bez zgody króla wybrała go biskupem krakowskim
1463 - objął za zgodą królewską biskupstwo włocławskie
1464 X 19 - objął biskupstwo krakowskie
1465 II 12 - udziela odpustu czterdziestodniowego tym, którzy wspomagają szpital dla księży w Krakowie przy ulicy Szpitalnej
1466 - wydał rozporządzenie dotyczące dochodów z uposażenia po śmierci beneficjenta
1469 - wziął udział w sejmie Piotrkowskim na którym Wielki Mistrz Zakonu Henryk von Plauen złożył hołd Kazimierzowi Jagiellończykowi

źródła

Barycz Henryk, Polacy na studiach w Rzymie w epoce Odrodzenia 1444-1600, Kraków 1938;

Przybyszewski Bolesław, Krótki Zarys Dziejów Diecezji Krakowskiej, Kraków 1989

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Dodatkowe informacje