Florian z Mokrska

Florian Mokrski

(około 1305 Mokrsko Górne – 6 lutego 1380 Kraków)

duchowny katolicki

rodzina

herbu Jelita

syn kasztelana sandomierskiego Piotra z Mokrska i Krystyny

biogram

           Florian z Mokrska rozpoczął karierę duchowną bardzo wcześnie — mając około szesnastu lat, został proboszczem kościoła św. Szczepana w Krakowie. Z czasem objął kolejne godności kościelne. Był kanonikiem wiślickim i wrocławskim, należał do kapituły kolegiackiej św. Floriana w Krakowie, a także sprawował urząd kustosza sandomierskiego. Pełnił ponadto funkcję kanclerza łęczyckiego.

           Cieszył się zaufaniem Kazimierza Wielkiego i należał do najbliższych współpracowników monarchy. Na jego polecenie odbył podróż do Włoch, podczas której poznał organizację słynnych uniwersytetów w Padwie i Bolonii. Wiedza zdobyta za granicą okazała się przydatna w pracach nad powołaniem Akademii Krakowskiej. Florian z Mokrska, wspólnie z Januszem Suchywilkiem i Jarosławem Bogorią Skotnickim, uczestniczył w opracowaniu aktu fundacyjnego uczelni. Był obecny zarówno przy śmierci Kazimierza Wielkiego, jak i podczas obejmowania polskiego tronu przez Ludwika Węgierskiego.

           Jako biskup zasłynął z licznych przedsięwzięć budowlanych, administracyjnych i fundacyjnych. Doprowadził do otoczenia murami obronnymi miasta oraz zamku w Iłży, a Bodzentynowi przekazał ziemię, lasy i łąki. Ufundował kościół parafialny w Dobrowodzie, gdzie mieścił się jeden z dworów biskupów krakowskich, oraz świątynię w Węgleszynie koło Chęcin. W rodzinnym Mokrsku wzniósł własną rezydencję.

           Z jego inicjatywy powstał również pałac przy ulicy Kanoniczej 18 w Krakowie oraz kaplica św. Tomasza Apostoła w katedrze na Wawelu. Biskup wyposażył kaplicę w cenne sprzęty liturgiczne, a po śmierci został w niej pochowany.

wybrane prace:

1373 - opublikował statuty synodalne

kalendarium

1322-1324 – proboszcz parafii św. Szczepana

1324-1344 – kanonik wiślicki

1344 – kanonik opolski

1350-1351 – odbył studia prawnicze w Padwie

1350-1352 – kustosz sandomierski

1351 - odbył podróż do Włoch

1352-1356 – kanonik krakowski

1367 – kanonik gnieźnieński i poznański

1367 II 2 – wybrany przez kapitułę na biskupa krakowskiego

1367-1380 - biskup krakowski

1373 – przeprowadził synod diecezjalny

źródła:

Polski Słownik Biograficzny t. 21, MOKRSKI Florian (ok. 1305-1380) biskup krakowski

Krzysztof Rafał Prokop, Poczet biskupów krakowskich, Kraków 1999

Michał Rożek, Przewodnik po zabytkach Krakowa, Kraków 2008

Jan Wiśniewski, Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186-1926 r. tudzież sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928

Bolesław Przybyszewski, Krótki zarys dziejów diecezji krakowskiej, t. 1, Kraków 1989

Feliks Kiryk, Nauk przemożnych perła, Kraków 1986