Jerzy Feliks Fedorowicz
(29 października 1947 Polanica-Zdrój – )
aktor, reżyser, pedagog, polityk
rodzina
syn Aliny z Kłopotowskich i Eugeniusza (także aktora)
w 1969 roku poślubił Elżbietę Krywsza-Fedorowicz, krakowską scenografkę, która zmarła w 2018 roku ma dwóch synów: Filipa, adwokat i Jerzego, samorządowiec
biogram
Ukończył V Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie, a następnie zdobył wykształcenie aktorskie w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Po studiach rozpoczął działalność sceniczną, występując na deskach krakowskich teatrów Rozmaitości i Starego Teatru, a także w Państwowych Teatrach Dramatycznych w Szczecinie. Równolegle rozwijał karierę filmową i telewizyjną, pojawiając się w wielu cenionych polskich produkcjach, między innymi w Potopie, Nocach i dniach, Królowej Bonie, Przygodach dobrego wojaka Szwejka, Śmierci jak kromka chleba oraz filmie Jerzego Skolimowskiego Cztery noce z Anną. Szczególne miejsce w jego działalności artystycznej zajęła jednak praca w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie, którego został dyrektorem naczelnym i artystycznym, nadając tej scenie wyrazisty profil społeczny i edukacyjny.
Za swoją działalność kulturalną i społeczną otrzymał liczne nagrody oraz wyróżnienia, w tym nagrodę Polcul Foundation, Nagrodę Wojewody Krakowskiego, Nagrodę Prezydenta Miasta Krakowa, wyróżnienie Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej, Nagrodę CTN „Monar” Kraków oraz Nagrodę Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej „Sztuka Młodym”, przyznawaną twórcom działającym na rzecz dzieci i młodzieży.
W latach dziewięćdziesiątych aktywnie uczestniczył w życiu samorządowym Krakowa. Kierował Wydziałem Kultury Urzędu Miasta Krakowa, a jako radny miejski przewodniczył Komisji Kultury. Był związany ze środowiskiem Kongresu Liberalno-Demokratycznego, a następnie Unii Wolności, z ramienia której angażował się w działalność polityczną i kandydował do parlamentu. Przez dwie kadencje zasiadał również w Sejmiku Województwa Małopolskiego, gdzie kierował pracami Komisji Kultury. Pierwszy mandat uzyskał jako przedstawiciel Unii Wolności, natomiast reelekcję zdobył z listy Wspólnoty Małopolskiej.
W kolejnych latach przystąpił do Platformy Obywatelskiej. W wyborach parlamentarnych został wybrany posłem na Sejm RP z okręgu krakowskiego, rozpoczynając wieloletnią działalność parlamentarną. Już podczas pierwszej kadencji znalazł się w gronie najwyżej ocenianych parlamentarzystów w rankingu tygodnika „Polityka”. W Sejmie pracował przede wszystkim w Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży. W następnych wyborach dwukrotnie skutecznie ubiegał się o reelekcję, systematycznie zwiększając poparcie wyborców. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Kultury i Środków Przekazu, działał także w Komisji Łączności z Polakami za Granicą oraz reprezentował polski parlament w międzynarodowych gremiach i grupach bilateralnych, między innymi polsko-litewskich, polsko-ukraińskich, polsko-rosyjskich, polsko-ekwadorskich i polsko-tajwańskich. Następnie rozpoczął działalność w Senacie RP. Startując z rekomendacji Platformy Obywatelskiej, zdobył mandat senatora i z powodzeniem odnawiał go w kolejnych wyborach, uzyskując coraz wyższe wyniki. W izbie wyższej parlamentu objął stanowisko przewodniczącego Komisji Kultury i Środków Przekazu. Był również wskazywany przez Platformę Obywatelską jako kandydat na wiceministra kultury i dziedzictwa narodowego w tzw. gabinecie cieni.
Równolegle z działalnością polityczną nie porzucał inicjatyw społecznych i wychowawczych. Szczególną uwagę poświęcał pracy z młodzieżą zagrożoną wykluczeniem społecznym. Dużym echem odbiła się jego realizacja Romea i Julii w Teatrze Ludowym, w której wystąpili przedstawiciele skonfliktowanych subkultur młodzieżowych – skinheadzi i punkowcy. Był także gospodarzem programu telewizyjnego Zadyma emitowanego w TVP2, stanowiącego forum otwartej dyskusji o problemach społecznych, konfliktach i wyzwaniach współczesnej młodzieży.
Jako zwolennik wykorzystania sztuki w działaniach wychowawczych i terapeutycznych angażował się w rozwój koncepcji „terapii przez sztukę”, podejmując starania o wprowadzenie tego kierunku kształcenia do polskich uczelni artystycznych. Współpracował z licznymi organizacjami charytatywnymi, między innymi Fundacją Mam Marzenie, Fundacją Koliber i Fundacją Dar Serca. Był również inicjatorem powołania Fundacji Teatru Ludowego w Krakowie, której działalność koncentruje się na wykorzystaniu teatru i twórczości artystycznej w procesach edukacyjnych, integracyjnych i terapeutycznych. W fundacji objął funkcję członka rady, pozostając jednym z najważniejszych propagatorów idei sztuki zaangażowanej społecznie.
wybrane prace:
2014 - ukazała się książka Lodołamacz Fedor, wywiad rzeka
2017 - wydana została książka Absolwenci. Rocznik ’69
wybrana filmografia:
1974 - Potop jako Braun
1975 - Noce i dnie jako kolega Tomaszka w Wapiennikach
1980 - Królowa Bona jako dzierżawca Mikołaj Wilga
1980 - Z biegiem lat, z biegiem dni… jako żandarm
1988 - Dekalog II jako Janek
1991 - Pogranicze w ogniu jako kierowca Gienio
1995 - Opowieść o Józefie Szwejku i jego najjaśniejszej epoce jako wachmistrz
1996 - Opowieść o Józefie Szwejku i jego drodze na front jako wachmistrz
1999 - Przygody dobrego wojaka Szwejka jako wachmistrz
2008 - Cztery noce z Anną, jako dyrektor szpitala
2014 - Na dobre i na złe jako Staszek Kalinowski
2014 - Obywatel jako pan poseł
kalendarium
1969 - ukończył studia na PWST w Krakowie
1969-1970 – pracował w Teatrze Rozmaitości w Krakowie
1970-1971 – w Państwowych Teatrach Dramatycznych w Szczecinie
1971-1989 – w Teatrze Starym w Krakowie
1986-1989 – wykładowca Akademii Muzycznej w Krakowie
1989-2005 - dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Ludowego w Nowej Hucie
1990-1991 – dyrektor Wydziału Kultury Urzędu Miasta Krakowa
1990 – założyciel Fundacji Teatru Ludowego
1991-1992 – współpracował z trudną młodzieżą, reżyserując przedstawienie Romea i Julii w Teatrze Ludowym
1992 – nagroda Polcul Foundation
1993, 1997, 2005, 2011 - wybrany do Sejmu
1994–1998 - zasiadał w radzie miejskiej Krakowa
1995-1998 - prowadził program Zadyma w TVP2
1996 - Nagroda Centrum Terapii Narkomanów „Monar” Kraków
1997 - prowadzenie warsztatów teatralnych z upośledzonymi pacjentami z Luksemburga, Szwajcarii, Austrii i Niemiec
1998-2005 - sprawował mandat radnego sejmiku małopolskiego
2001-2008 – członek rady nadzorczej spółki BUMA SA
2004 – Krzyż Honorowy Republiki Austrii
2005 - Nagroda Prezydenta RP za Twórczość dla Dzieci i Młodzieży „Sztuka Młodym”
2005 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
2015, 2019, 2023 – wybrany do Senatu
2016 XI - wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską
2018 X - nagroda Krakowska Książka Miesiąca za książkę Absolwenci. Rocznik ’69
źródła:
Fedorowicz Jerzy Feliks. [w:] Władysław Tyrański: Kto jest kim w Krakowie. Lokalne władze, urzędy, instytucje, środowiska. Edukacja, zatrudnienie, pozycja zawodowa, działalność polityczna i społeczna, sympatie polityczne, rodzina, rozrywki i upodobania (dane z 1999 roku). Kraków: Krakowska Agencja Informacyjna, 2000