Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Maria Estreicher

(5 września 1830 Kraków – 27 kwietnia 1902 Kraków)

rodzina

z uniwersyteckiej rodziny Estreicherów

córka Alojzego (1786-1852) i Antoniny Rozbierskiej (24 czerwca 1798 Lwów-1892)

siostra Juliana (1819-1867), Adolfa (1820-1886), Franciszka Ksawerego (1821-około 1899), Anieli (1823-1825), Antoniego (1826-1906) i Karola Józefa Teofila (1827-1908)

poślubiła Juliana Antoniego Dunajewskiego (1821-1907), syna urzędnika podatkowego w Nowym Sączu

dzieci:

Stanisław (1859-1912), starosta w Tarnowie, ożenił się z panną Zofią Madeyską, córką Stanisława Madeyskiego – notariusza, potem profesora prawa cywilnego w Uniwersytecie Jagiellońskim, posła do Rady Państwa, ministra oświaty;

Julian (1860-1884);

Maria Julia (1864-1941)

biogram

           Jej mąż przez szereg lat był profesorem w krakowskiej Alma Mater, kilkakrotnie pełnił funkcję rektora, w Krakowie mieszkali w pałacyku przy ulicy Podwale 11 (dziś numer 3). Gdy pełnił funkcję ministra finansów Austrii mieszkali w wiedeńskim pałacu, niegdyś arcyksięcia Eugeniusza, a w tym czasie Ministerstwa Finansów.

           Jak podają notatki rodzinne była cicha, spokojna i nikomu wody nie mąciła. Zapewne niejednokrotnie odczuwać musiała „temperament despotyczny” małżonka, podobnie jak i syn, późniejszy starosta Tarnowa: zahukany przez ojca, spoglądający tylko, kędyby mógł się wyśliznąć z domu do kawiarni. Jedyną osobą w rodzinie, która stawiała się ojcu i odgryzała, nie dając mu sobie grać na nosie, była córka Maria, małego wzrostu i niewielkiej urody, ale dużej inteligencji, która w wiedeńskim mieszkaniu urządzała amatorskie przedstawienia teatralne.

           Maria wraz z mężem Julianem pochowani zostali na cmentarzu Rakowickim.

bibliografia:

Jan Adamczewski, Krakowskie rody, Kraków 1994

Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 05.12.2019

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Dodatkowe informacje