Antoni Jan Dziatkowiak
(26 maja 1931 Rogaczewo Wielkie - )
kardiochirurg
rodzina
Antoni Dziatkowiak, źródło: Archiwum Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. św. Jana Pawła II
był żonaty z profesor Hanną Dziatkowiak
biogram
Uzyskał tzw. małą maturę w Miejskim Gimnazjum Koedukacyjnym w Mosinie, a egzamin dojrzałości zdał w I Liceum Ogólnokształcącym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Następnie ukończył studia na Akademii Medycznej w Poznaniu.
Zdobył stopień doktora, przeprowadził habilitację i otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. Pracował w Szpitalu Miejskim im. Józefa Strusia w Poznaniu, później w Akademii Medycznej w Łodzi. Zawodowo związał się także z Akademią Medyczną w Krakowie (późniejszym Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego), gdzie kierował Kliniką Chirurgii Serca i Naczyń. Był członkiem władz Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Założył Fundację Rozwoju Kardiochirurgii COR AEGRUM oraz wszedł w skład rady patronackiej Fundacji Krakowskie Hospicjum dla Dzieci im. ks. Józefa Tischnera.
Zasłynął z regularnego wykonywania przeszczepów serca na skalę porównywalną z osiągnięciami kliniki profesora Religi. Współpracował z profesorem Janem Mollem, między innymi przy pierwszej transplantacji serca przeprowadzonej w Polsce. Z jego inicjatywy uruchomiono program „Sojusz dla ratowania życia bez użycia krwi”, skierowany do pacjentów pragnących poddać się operacjom bez transfuzji – przede wszystkim do Świadków Jehowy.
Odegrał kluczową rolę w powstaniu jednej z najnowocześniejszych w Europie klinik kardiochirurgicznych w Krakowie. Przyczynił się do wyszkolenia licznej kadry specjalistów w tej dziedzinie oraz do utworzenia dziesięciu klinik i zakładów tworzących Instytut Kardiologii w Krakowie, ceniony na arenie europejskiej. Klinika Kardiochirurgii w Szpitalu im. Jana Pawła II w Krakowie, którą współtworzył, należy dziś do najbardziej zaawansowanych ośrodków medycznych w Europie.
wybrane prace:
2001 - Chromatograficzne pomiary zawartości pentanu, heksanu i ich pochodnych jako wykładnik oksydacji lipidów podczas zabiegów kardiochirurgicznych z użyciem krążenia pozaustrojowego współautor
2006 - Outlined history of the development of the world and Polish cardiac surgery
2010 – autobiografia Serce i skalpel. Fascynacje i wspomnienia kardiochirurga
kalendarium
1951 - zdał maturę w I Liceum Ogólnokształcącym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
1956-1966 – pracował w w Szpitalu Miejskim im. Józefa Strusia w Poznaniu
1956-1967 - brał udział we wdrażaniu w Polsce normotermii
1957 - ukończył studia na Akademii Medycznej w Poznaniu.
1962 - obronił doktorat
1964-1965 - odbywał staż naukowy na Uniwersytecie Baylor w Houston i w San Francisco
1966-1978 - pracował w łódzkiej Akademii Medycznej
1967 - habilitował się
1969 I 4 - współpracował przy pierwszym przeszczepie serca w Polsce
1969-1975 - działał na rzecz wprowadzenia w Polsce metody operacyjnej leczenia choroby niedokrwiennej serca
1975 – wdrożył operacje pomostowania tętnic wieńcowych
1976 – staż naukowy w Londynie
1977 - zmodyfikował i udoskonalał operację tętniaków aorty wstępującej w zespole Morfana
1979 - związany z Akademią Medyczną w Krakowie
1979 – przyczynił się do utworzenia Kliniki Kardiochirurgii w szpitalu im. Jana Pawła II w Krakowie
1981 - Medal 600-lecia Akademii Medycznej im. M. Kopernika w Krakowie
1982 - Złoty Krzyż Zasługi
1982 - Złota Odznaka za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej
1984 - pod jego przewodnictwem zainicjowano program Sojusz dla ratowania życia bez użycia krwi
1986 – członek PAN
1987 - otrzymał tytuł profesora nauk medycznych
1988 X 21 - dokonał pierwszej transplantacji serca w Krakowie
1989 - bezskutecznie kandydował do Senatu w województwie krakowskim
1989 - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
1990 – współzałożyciel i przewodniczący Rady Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii COR AEGRUM
1995 - Krzyż Komandorski z Gwiazdą O.O.P.
1996 - Nagroda Św. Brata Alberta Chmielowskiego
1997 - Medal Gloria Medicinae Polskiego Towarzystwa Lekarskiego
1998 - wykonał pierwszy w Krakowie przeszczep serca
1998-2001 - wraz z zespołem, przeprowadził ponad 500 transplantacji serca
2000 - Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski
2001 - Medal Komisji Edukacji Narodowej
2001 - Złoty Skalpel Klubu Kardiochirurgów Polskich
2002 - Małopolanin Roku
2004 - Członkostwo Honorowe Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego
2004 - Medal Merentibus Uniwersytetu Jagiellońskiego
2004 - Członkostwo Honorowe Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego
2011 V - z okazji osiemdziesiątych urodzin odsłonił tablicę upamiętniającą jego pracę w Szpitalu Jana Pawła II w Krakowie
źródła:
Rita Pagacz-Moczarska. Rozmowa z Hanną i Antonim Dziatkowiakami, Łańcuch dobrej woli. „Alma Mater. Miesięcznik Uniwersytetu Jagiellońskiego”. Nr 42, 2002
Prof. dr hab. Antoni Jan Dziatkowiak, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska [dostęp 2015-04-11]