Teresa Dymidowiczowa

Drogosława

(1817 Stary Wiśnicz – 16 kwietnia 1865 Kraków)

pisarka, tłumaczka, konspiratorka 1864 roku 

rodzina

córka Michała Wrońskiego i Marianny z domu Śląskiej, siostra Michała

w 1836 roku, w Krakowie, poślubiła Izydora Dymidowicza (1801-1875), sędziego, mieli córkę Teresę, mąż Włodzimierz Witowski

biogram

           Ukończyła pensję w Krakowie, a następnie wyszła za mąż za sędziego Izydora Dymidowicza.

            Wspólnie z mężem prowadziła działalność konspiracyjną. Ich mieszkanie w pałacu Krzysztofory stało się miejscem spotkań i schronieniem dla działaczy podziemia, w tym m.in. J. K. Janowskiego, członka Rządu Narodowego. Została aresztowana razem z mężem pod zarzutem „zakłócania porządku publicznego” i skazana na trzy miesiące więzienia, jednak wykonanie wyroku odłożono ze względu na jej zły stan zdrowia. Pobyt w więzieniu pośrednio przyczynił się do jej śmierci.

           Pochowana wraz z mężem na cmentarzu Rakowickim (Pas 11, rząd wschodni, miejsce 3). 

wybrane prace:

1854 - Wspomnienia z lat dziecinnych zebrane dla mojej córki przez Matkę Drogosławę

1860 - Słowo do ludzi dobrej woli, Lipsk 1862

1863 - Czytania wieczorne 

1863 - Listy moralne, poświęcone młodszemu pokoleniu Polek

tłumaczenia wspólnie z H. Ebersem:

1862 - Duchownictwo w najtreściwszym znaczeniu swoim to jest Wykład treściwy nauki o duchach i ich objawianiu / przez Allana Kardeca

1863 - Co to jest duchownictwo?: przewodnik dla nieświadomych w dziedzinie objawów duchowych, zawierający... / przez Allana Kardeca

kalendarium

1863 IX 13 – aresztowana

źródła:

Polski Słownik Biograficzny. T. 6: Dunin Rodryg – Firlej Henryk, Kraków 1948