Tadeusz Ignacy Dyboski
(4 października 1891 Cieszyn – 1939 Ptuj, Słowenia)
lekarz, wojskowy, poseł
rodzina
syn Antoniego (1853–1917), notariusza, działacza społecznego, i Marii z Łopuszańskich (1860–1925)
Tadeusz Ignacy Dyboski - lekarz, poseł na Sejm RP, 1 stycznia 1930, źródło: https://audiovis.nac.gov.pl/obraz/25030/c04c397a7c01f2a32eeae38c036a8a71/
rodzeństwo: Stanisław (ur. 1885), Eleonora Jadwiga (ur. 1886) i Roman (1883-1945)
2 września 1917 roku poślubił Stefanię Romanę z Uderskich (ur. 1890), artystkę malarkę
biogram
Uczęszczał do gimnazjum w swoim rodzinnym mieście, po czym podjął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Kontynuował kształcenie w Monachium oraz w Grazu, gdzie uzyskał stopień doktora. W czasie I wojny światowej służył jako lekarz na froncie. Został zatwierdzony w stopniu kapitana lekarza w korpusie medycznym, w grupie oficerów wywodzących się z armii austro-węgierskiej, pełniąc służbę w Szpitalu Epidemicznym w Krakowie.
Po wojnie osiadł w Krakowie i rozpoczął pracę jako asystent, a następnie zastępca dyrektora kliniki dermatologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzupełniał swoje kwalifikacje w Kopenhadze – w Instytucie Finsena i tamtejszych klinikach dermatologicznych – oraz w Londynie. Później objął stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Skórnych i Wenerycznych w Szpitalu św. Łazarza w Krakowie.
Był aktywny społecznie i zawodowo: należał do Związku Strzeleckiego, kierował okręgiem małopolskim Związku Lekarzy Państwa Polskiego, pełnił funkcję wiceprezesa Zjednoczenia Pracy Wsi i Miast oraz prezesa polskiego oddziału YMCA. W pracy pomagała mu biegła znajomość kilku języków obcych – niemieckiego, francuskiego, angielskiego, serbskiego i czeskiego.
Po przewrocie majowym zaangażował się politycznie po stronie sanacji i z ramienia Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem był wybierany na posła do Sejmu. W parlamencie działał w komisji spraw zagranicznych jako jej wiceprzewodniczący oraz w komisji zdrowia publicznego, której przewodniczył.
Jako major rezerwy służby zdrowia, z przydziałem do Kadry Zapasowej 5 Szpitala Okręgowego w Krakowie, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto.
Pełnił funkcję zastępcy lekarza naczelnego Ubezpieczalni Społecznej w Krakowie, a następnie zastępcy dyrektora naczelnego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, którym później kierował jako dyrektor naczelny.
Po wybuchu II wojny światowej opuścił kraj i udał się do Królestwa Jugosławii. Pochowany w mieście Ptuj.
wybrane prace:
1912 - Pamiętnik Czytelni Ludowej w Cieszynie 1861-1911
1922 - Spostrzeżenia kliniczne nad skutecznością autohemoterapii w świędzących chorobach skóry
1924 - Über intravenöse Einspritzungen von Calomel- und Bismut-Diasporal
1938 – Ubezpieczenia społeczne w Polsce w ostatnich latach: podstawy ustawodawcze i organizacja
1939 – referat Ustawodawstwo polskie w zakresie ubezpieczeń społecznych w ostatnich latach wygłoszony na posiedzeniu Rady Ubezpieczeń Społecznych
kalendarium
1914 - uzyskał doktorat
1918 XI 1 – 1920 XII 8 – lekarz Wojska Polskiego
1920 IX 24 - zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana lekarza
1920 - zamieszkał w Krakowie
1923-1928 - pełnił funkcję wiceprezesa okręgowego Związku Strzeleckiego w Krakowie
1926 - prymariusz jednego z oddziałów Szpitala św. Łazarza w Krakowie
1926-1928 - prezes zarządu krakowskiego Partii Pracy
1928 - sygnatariusz deklaracji wyborczej BBWR
1928, 1930 - wybierany posłem do Sejmu
1928-1931 - wiceprezes Zjednoczenia Pracy Wsi i Miast
1928-1936 – prezes okręgowego Związku Strzeleckiego w Krakowie
1929 - członek kierownictwa BBWR w województwie krakowskim
1931 XII 21 – w gronie założycielskim Towarzystwa Polsko-Jugosłowiańskiego
1933–1934 - zastępca lekarza naczelnego Ubezpieczalni Społecznej w Krakowie
1934 - major ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku
1934-1936 - wiceprezes Rotary Club w Krakowie
1935 - założyciel loży masońskiej „Przesąd Zwyciężony” w Krakowie
1936 XI 11 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
1938–1939 - kierował ZUS-em jako dyrektor naczelny
1939 VI 28 – Złoty Krzyż Zasługi
źródła:
Józef Golec, Stefania Bojda, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, Vol. 1, Cieszyn 1993
Karol Rolle, Dyboski Tadeusz (1891-1939), [w:] Polski Słownik Biograficzny. T. 6: Dunin Rodryg – Firlej Henryk, Kraków 1948
Karol Rzepecki, Tadeusz Rzepecki: Sejm i Senat 1928–1933. Podręcznik zawierający wyniki wyborów w województwach, okręgach i powiatach, podobizny posłów sejmowych i senatorów, statystyki i mapy poglądowe. Poznań 1928
Stanisław Łoza, Czy wiesz kto to jest?, Uzupełnienia, Warszawa 1939
Czesław Brzoza, Kraków między wojnami, Kraków 1998