Jan Drozdowski

J.D.Jordan

(2 lutego 1857 Kraków – 12 stycznia 1918 Kraków)

pianista, pedagog, teoretyk gry fortepianowej 

rodzina

syn Jana i Antoniny z domu Zwolińska 

Jan Drozdowski pianista (1857-1918), przed 1905, źródło: "Nowości Illustrowane" 6/1905, (http://jbc.bj.uj.edu.pl/publication/128741)

8 października 1884 roku w Krakowie poślubił Felicję z domu Pniower

dzieci: Janina, mąż Kazimierz Krzyształowicz (1876-1955), muzyk; Olga, mąż Stolfa; Wanda, mąż Artwiński; Kazimiera (1894-1985), pianistka, mąż Bogdan Treter (1886-1945), architekt

biogram

           Pochodził z rodziny fabrykanta fortepianów. Pierwsze lekcje muzyki pobierał w domu, następnie kształcił się u Płacheckiego. Studia kontynuował w Konserwatorium Wiedeńskim, gdzie uczył się gry na fortepianie pod kierunkiem J. Dachsa, a teorii muzyki u Antona Brucknera. Po powrocie do kraju doskonalił swoje umiejętności u Aleksandra Michałowskiego. Następnie objął klasę fortepianu w Konserwatorium Krakowskim, którą prowadził nieprzerwanie aż do śmierci.

           Oprócz działalności kompozytorskiej i tworzenia transkrypcji opracował własną metodę techniki pianistycznej, opartą na osobistych doświadczeniach pedagogicznych, i opublikował ją w Monachium pod pseudonimem J. D. Jordan. Wśród jego uczniów znalazł się m.in. Adolf Chybiński.

wybrane prace:

1886 - Szkoła studiów na fortepian, ułożoną z etiud różnych kompozytorów

Systematische Schule der Klaviertechnik

Technika gry na fortepian

kalendarium

1889 XII 1 - objął i prowadził aż do śmierci klasę fortepianu w Konserwatorium Krakowskim

źródła:

Polski Słownik Biograficzny. T. 5: Dąbrowski Jan Henryk – Dunin Piotr, Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, Kraków 1939-1946

„Nowości Illustrowane" 6/1905