Jan Kazimierz Dorawski
(8 lutego 1899 Kraków – 16 stycznia 1975 Kraków)
taternik, alpinista, działacz turystyczny, lekarz rentgenolog
biogram
Pełnił służbę w Wojsku Polskim, otrzymał przydział do Kadry Zapasowej 5. Szpitala Okręgowego w Krakowie. Po ukończeniu studiów medycznych związał swoje życie zawodowe z Krakowem, pracując jako lekarz rentgenolog. Był również jednym z inicjatorów reaktywowania Koła Krakowskiego Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego.
Z zamiłowaniem uprawiał turystykę tatrzańską i należał do czołowych polskich taterników. Współtworzył wiele nowych dróg wspinaczkowych oraz zajmował się taternictwem zimowym. Brał udział w wyprawach alpinistycznych w Alpy, Andy i Wysoki Atlas, uchodząc za jednego z najwybitniejszych w Polsce znawców alpinizmu i himalaizmu. Swoje doświadczenia i refleksje publikował na łamach „Taternika”, „Wierchów” oraz prasy codziennej.
Przez wiele lat należał do najbardziej aktywnych działaczy polskich organizacji taternickich. Od chwili powstania był członkiem Sekcji Taternickiej Akademickiego Związku Sportowego w Krakowie. W tym samym okresie wstąpił także do Polskiego Związku Narciarskiego. Działał również w Sekcji Turystycznej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, a następnie w Klubie Wysokogórskim PTT oraz w Zarządzie Głównym tej organizacji.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera AB, rząd południowy, miejsce 5).
wybrane prace:
1955 - Walka o szczyt świata
1957 - Człowiek zdobywa Himalaje
1961 - Wysoko w Andach
artykuły:
1929 - W mrokach i w słońcu nad Doliną Kaczą
1930 - O opisach dróg
1931 - Sonata krywańska
1931 - Problem zdobywania ścian górskich
1933 - Wincenty Birkenmajer
wybrane przejścia:
1928 - Rumanowy Szczyt północno-wschodnią ścianą
1929 - Lodowy Szczyt z Doliny Śnieżnej
1929 - Mały Kieżmarski Szczyt dolnymi urwiskami północnej ściany
1930 - Diabla Przełęcz od wschodu
1930 - Gerlach wschodnią ścianą
1930 - Kieżmarski Szczyt południową ścianą
1930 - Ramię Krywania środkiem północnej ściany
1931 - Lodowy Szczyt północno-zachodnią ścianą
kalendarium
od 1906 - poznawał Tatry turystycznie podczas wyjazdów wakacyjnych
1918–1920, 1939 - służył w Wojsku Polskim
1922 - jako podporucznik rezerwy posiadał przydział do kompanii zapasowej sanitarnej nr 10
1922-1935 – jeden z czołowych polskich taterników
1923 – członek Sekcji Taternickiej Akademickiego Związku Sportowego w Krakowie
1924 I 8 - zatwierdzony w stopniu podporucznika
1925 - przydzielony do 5 batalionu sanitarnego w Krakowie
1925–1929 - członek Komisji Sportowej Polskiego Związku Narciarskiego
1925–1948 (z przerwami) - sekretarz i wiceprezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego
1928–1932 - prezes Sekcji Taternickiej Akademickiego Związku Sportowego w Krakowie
1931 - brał udział w wyprawie alpinistycznej w Alpy Delfinackie, gdzie uczestniczył m.in. w III przejściu południowej ściany La Meije w grupie górskiej Écrins
1932 - uczestniczył w III Międzynarodowym Kongresie Alpinistycznym w Chamonix
1934 – uczestnik I polskiej wyprawy w Andy, gdzie brał udział w pierwszych wejściach na Alma Negra (6120 m n.p.m.) i na La Mesa (6200 m n.p.m.)
1934 - kierował polską wyprawą w Atlas Wysoki
1934 - jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto
1946–1950 - prezes Klubu Wysokogórskiego PTT
1950 - mianowany członkiem honorowym Klubu Wysokogórskiego PTT
1974 - członek honorowy Polskiego Związku Alpinizmu
źródła:
Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Dorawski Jan Kazimierz, [w:] Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin 1995
Jan Alfred Szczepański, "Wierchy" 44, 1975
"Biuletyn Informacyjny" PZA 1975, nr 1
Jan Alfred Szczepański, "Tygodnik Powszechny" 1975, nr 7