Leszek Długosz

(18 czerwca 1941 Zaklików – 23 marca 2024 Kraków)

poeta, kompozytor, pianista, pieśniarz, aktor 

rodzina

w 1965 roku poślubił Barbarę Hrynkiewicz, siostrę pierwszej żony Wiesława Dymnego

miał dwóch synów

biogram

          Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie kształcił się na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Na scenie zadebiutował w studenckim teatrzyku piosenki UJ „Hefajstos”. Wkrótce dołączył do kabaretu literackiego „Piwnica pod Baranami”, gdzie zyskał opinię jednego z najwybitniejszych członków zespołu.

           Po odejściu z „Piwnicy” występował głównie solo. Otrzymał stypendium artystyczne rządu francuskiego i wyjechał do Francji, czego efektem była płyta nagrana w całości w języku francuskim. Opublikował kilkanaście tomów poezji, w tym m.in. Piwnica idzie do góry. Skomponował muzykę do spektaklu Kurhanek Maryli w reżyserii Ewy Lassek, wystawionego w Teatrze Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie. Ze swoimi recitalami występował zarówno w kraju, jak i za granicą – m.in. w Austrii, Belgii, Czechosłowacji, Francji, Kanadzie, RFN, Szwajcarii, Szwecji, Stanach Zjednoczonych i we Włoszech.

           Poza działalnością sceniczną i literacką pisał felietony publikowane między innymi na łamach „Czasu Krakowskiego” oraz „Rzeczpospolitej”. Wspólnie z Krzysztofem Magowskim przygotował dla Telewizji Polskiej cykl poświęcony poezji pt. Literatura według Długosza. W Radiu Kraków prowadził autorską audycję „Przyjemności niedzieli”. Był także wykładowcą w Studium Literacko-Artystycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Regularnie współpracował z krakowskim miesięcznikiem „Wpis”, którego każdy numer otwierał jego wiersz.

          Startował w wyborach parlamentarnych do Senatu z listy Prawa i Sprawiedliwości, jednak nie zdobył mandatu. Zasiadał w Kapitule Medalu „Niezłomnym w słowie”.

          Zmarł po długiej walce z chorobą nowotworową. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęła msza święta w kościele św. Krzyża, której przewodniczył abp Marek Jędraszewski. W ostatnim pożegnaniu uczestniczyli m.in. prezydent Andrzej Duda, przedstawiciele świata polityki – Ryszard Terlecki i Andrzej Adamczyk – oraz prezydent Krakowa Jacek Majchrowski, a także rodzina, przyjaciele i artyści, w tym Olgierd Łukaszewicz i Andrzej Zieliński. Został pochowany w nowej Alei Zasłużonych na cmentarzu Rakowickim przy ul. Jana Prandoty (kwatera CIX-2-10).

wybrane prace:

1973 – wydał pierwszy tomik poezji – Lekcje rytmiki 

1981 - skomponował muzykę do spektaklu Kurhanek Maryli w reżyserii Ewy Lassek (wystawił Teatr Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie)

najważniejsze utwory:

Berlin 1913 – sł. Julian Tuwim, muz. L. Długosz

Dzień w kolorze śliwkowym – sł. i muz. L. Długosz

Ja chciałbym być poetą – sł. Andrzej Bursa, muz. L. Długosz

Jaka szkoda – sł. S. Baliński, muz. L. Długosz

Nasze ognisko – sł. Andrzej Bursa, muz. L. Długosz

Nie ma nas – sł. i muz. L. Długosz

Pod Baranami też już dzisiaj inny czas – sł. i muz. L. Długosz

Nocne rozmowy z Piotrem S. – sł. L. Długosz, muz. Zygmunt Konieczny, wyk. Anna Szałapak

dyskografia:

LP 1980 – „Leszek Długosz” – wyd. Muza

LP 1985 – „Leszek Długosz” – wyd. Muza

LP 1986 – „La poussiére de l’été” – wyd. Muza

LP 1988 – „Leszek Długosz” – wyd. Muza

CD 1993 – „The Best of…” – wyd. Polskie Nagrania

CD 1995 – „Leszek Długosz” – wyd. Quazar

CD 1998 – „W Czarnolesie” – wyd. Quazar

CD 2001 – „Także i ty – Złota kolekcja”

CD 2003 – „Dusza na ramieniu” – wyd. WL (wraz z tomikiem poezji)

CD 2011 – „Leszek Długosz 2011” – wyd. MEDIA ART

filmografia:

1971 - Trzecia część nocy jako Ślepy, dowódca organizacji

1972 - Skarb trzech łotrów jako student pomagający Maddockowi

1975 - Trzecia granica jako partyzant

1978 - Znaki zodiaku jako Adam

1987 - Na srebrnym globie jako Tomasz

1994 - Voyage en Pologne jako Vincent

2016 - Smoleńsk jako mężczyzna dyskutujący na ul. Franciszkańskiej w Krakowie

publikacje:

poezje:

1973 - Lekcje rytmiki

1976 - Na własną rękę

1980 - Wywoływanie wilka z lasu

1984 - Śpiewnik ilustrowany

1988 - Pewnego dnia, pewnego dnia…

1989 - Lekkie popołudnie

1992 - Gościnne pokoje muzyki

1993 - Album krakowski

1995 - Z tego co jest

1996 - Po głosach, po śladach…

2000 - Piwnica idzie do góry

2001 - Leszek Długosz

2003 - Dusza na ramieniu: wiersze i piosenki

2004 - Na rynku usiąść w Kazimierzu…

2008 – Podróżne

2014 - Ono śliczne świętowanie

2015 – Pamiętać

2016 - Ta chwila, ten blask lata cały...: wiersze dawne i nowe

2017 - Podwawelska kolęda [współautor: Adam Bujak]

2020 - Do szkiełka z Muzeum Czartoryskich

opowiadania:

2004 - Korzenie nie znają granic

wspomnienia:

2013 - Pod Baranami: ten szczęsny czas...: sceny i obrazy z „życia piwnicznego” w Krakowie w latach 60. i 70. XX wieku

kalendarium

1959-1964 – studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim

1963 – jeden z laureatów II Krakowskiego Konkursu Piosenki Studenckiej

1964-1966 - studiował na Wydziale Aktorskim w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie

1964 - zadebiutował w teatrzyku piosenki Uniwersytetu Jagiellońskiego Hefajstos

1965-1978 - związał się z kabaretem literackim „Piwnica pod Baranami”

1979 - przebywał na stypendium artystycznym we Francji

1982 - Nagroda Miasta Krakowa za osiągnięcia w dziedzinie piosenki poetyckiej

1996 - Nagroda Krakowska Książka Miesiąca za wybór wierszy Z tego, co jest 

2003 – na ramach krakowskiej prasy i w Café Gołębia 3 prowadzi nieformalny klub poetycki „Rynna Poetycka”

2006 - Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 

2007 - w Radiu Kraków prowadził autorski program „Przyjemności niedzieli”

2007 - w wyborach parlamentarnych z ramienia Prawa i Sprawiedliwości kandydował do Senatu, lecz nie uzyskał mandatu

2007 - Tytuł Mistrza Mowy Polskiej VOX POPULI (nagroda publiczności)

2008 - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 

2009 - członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK)

2010 - członek Krakowskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich

2016 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski 

2016 - Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 

2017 - Honorowy Złoty Mikrofon 

2021 - Order Orła Białego

2021 - Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości 

2021 - Nagroda „Artystyczna Gwiazda Hoborskiego”

2022 - Nagroda Mediów Publicznych w kategorii Idea

2022 - Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt twórczości

2024 - Nagroda Feniks Specjalny – Księga Życia XXIX Targów Wydawców Katolickich (pośmiertnie)

źródła:

Ryszard Wolański, Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995

Andrzej Haegenbarth, Być artystą!: rozmowy z ludźmi sztuki, Poznań 1994