Dzisiejsza data:
Leszek Długosz

(18 czerwca 1941 Zaklików – 23 marca 2024 Kraków)

poeta, kompozytor, pianista, pieśniarz, aktor 

rodzina

w 1965 roku poślubił Barbarę Hrynkiewicz, siostrę pierwszej żony Wiesława Dymnego

miał dwóch synów

biogram

          Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie kształcił się na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Na scenie zadebiutował w studenckim teatrzyku piosenki UJ „Hefajstos”. Wkrótce dołączył do kabaretu literackiego „Piwnica pod Baranami”, gdzie zyskał opinię jednego z najwybitniejszych członków zespołu.

           Po odejściu z „Piwnicy” występował głównie solo. Otrzymał stypendium artystyczne rządu francuskiego i wyjechał do Francji, czego efektem była płyta nagrana w całości w języku francuskim. Opublikował kilkanaście tomów poezji, w tym m.in. Piwnica idzie do góry. Skomponował muzykę do spektaklu Kurhanek Maryli w reżyserii Ewy Lassek, wystawionego w Teatrze Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie. Ze swoimi recitalami występował zarówno w kraju, jak i za granicą – m.in. w Austrii, Belgii, Czechosłowacji, Francji, Kanadzie, RFN, Szwajcarii, Szwecji, Stanach Zjednoczonych i we Włoszech.

           Poza działalnością sceniczną i literacką pisał felietony publikowane między innymi na łamach „Czasu Krakowskiego” oraz „Rzeczpospolitej”. Wspólnie z Krzysztofem Magowskim przygotował dla Telewizji Polskiej cykl poświęcony poezji pt. Literatura według Długosza. W Radiu Kraków prowadził autorską audycję „Przyjemności niedzieli”. Był także wykładowcą w Studium Literacko-Artystycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Regularnie współpracował z krakowskim miesięcznikiem „Wpis”, którego każdy numer otwierał jego wiersz.

          Startował w wyborach parlamentarnych do Senatu z listy Prawa i Sprawiedliwości, jednak nie zdobył mandatu. Zasiadał w Kapitule Medalu „Niezłomnym w słowie”.

          Zmarł po długiej walce z chorobą nowotworową. Uroczystości pogrzebowe rozpoczęła msza święta w kościele św. Krzyża, której przewodniczył abp Marek Jędraszewski. W ostatnim pożegnaniu uczestniczyli m.in. prezydent Andrzej Duda, przedstawiciele świata polityki – Ryszard Terlecki i Andrzej Adamczyk – oraz prezydent Krakowa Jacek Majchrowski, a także rodzina, przyjaciele i artyści, w tym Olgierd Łukaszewicz i Andrzej Zieliński. Został pochowany w nowej Alei Zasłużonych na cmentarzu Rakowickim przy ul. Jana Prandoty (kwatera CIX-2-10).

wybrane prace:

1973 – wydał pierwszy tomik poezji – Lekcje rytmiki 

1981 - skomponował muzykę do spektaklu Kurhanek Maryli w reżyserii Ewy Lassek (wystawił Teatr Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie)

najważniejsze utwory:

Berlin 1913 – sł. Julian Tuwim, muz. L. Długosz

Dzień w kolorze śliwkowym – sł. i muz. L. Długosz

Ja chciałbym być poetą – sł. Andrzej Bursa, muz. L. Długosz

Jaka szkoda – sł. S. Baliński, muz. L. Długosz

Nasze ognisko – sł. Andrzej Bursa, muz. L. Długosz

Nie ma nas – sł. i muz. L. Długosz

Pod Baranami też już dzisiaj inny czas – sł. i muz. L. Długosz

Nocne rozmowy z Piotrem S. – sł. L. Długosz, muz. Zygmunt Konieczny, wyk. Anna Szałapak

dyskografia:

LP 1980 – „Leszek Długosz” – wyd. Muza

LP 1985 – „Leszek Długosz” – wyd. Muza

LP 1986 – „La poussiére de l’été” – wyd. Muza

LP 1988 – „Leszek Długosz” – wyd. Muza

CD 1993 – „The Best of…” – wyd. Polskie Nagrania

CD 1995 – „Leszek Długosz” – wyd. Quazar

CD 1998 – „W Czarnolesie” – wyd. Quazar

CD 2001 – „Także i ty – Złota kolekcja”

CD 2003 – „Dusza na ramieniu” – wyd. WL (wraz z tomikiem poezji)

CD 2011 – „Leszek Długosz 2011” – wyd. MEDIA ART

filmografia:

1971Trzecia część nocy jako Ślepy, dowódca organizacji

1972 Skarb trzech łotrów jako student pomagający Maddockowi

1975 Trzecia granica jako partyzant

1978Znaki zodiaku jako Adam

1987Na srebrnym globie jako Tomasz

1994 Voyage en Pologne jako Vincent

2016 Smoleńsk jako mężczyzna dyskutujący na ul. Franciszkańskiej w Krakowie

publikacje:

poezje:

1973 - Lekcje rytmiki

1976 - Na własną rękę

1980 - Wywoływanie wilka z lasu

1984 - Śpiewnik ilustrowany

1988 - Pewnego dnia, pewnego dnia…

1989 - Lekkie popołudnie

1992 - Gościnne pokoje muzyki

1993 - Album krakowski

1995 - Z tego co jest

1996 - Po głosach, po śladach…

2000 - Piwnica idzie do góry

2001 - Leszek Długosz

2003 - Dusza na ramieniu: wiersze i piosenki

2004 - Na rynku usiąść w Kazimierzu…

2008 Podróżne

2014 - Ono śliczne świętowanie

2015 Pamiętać

2016 - Ta chwila, ten blask lata cały...: wiersze dawne i nowe

2017 - Podwawelska kolęda [współautor: Adam Bujak]

2020 - Do szkiełka z Muzeum Czartoryskich

opowiadania:

2004 - Korzenie nie znają granic

wspomnienia:

2013 - Pod Baranami: ten szczęsny czas...: sceny i obrazy z „życia piwnicznego” w Krakowie w latach 60. i 70. XX wieku

kalendarium

1959-1964 – studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim

1963 – jeden z laureatów II Krakowskiego Konkursu Piosenki Studenckiej

1964-1966 - studiował na Wydziale Aktorskim w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie

1964 - zadebiutował w teatrzyku piosenki Uniwersytetu Jagiellońskiego Hefajstos

1965-1978 - związał się z kabaretem literackim „Piwnica pod Baranami

1979 - przebywał na stypendium artystycznym we Francji

1982 - Nagroda Miasta Krakowa za osiągnięcia w dziedzinie piosenki poetyckiej

1996 - Nagroda Krakowska Książka Miesiąca za wybór wierszy Z tego, co jest 

2003 – na ramach krakowskiej prasy i w Café Gołębia 3 prowadzi nieformalny klub poetycki „Rynna Poetycka”

2006 - Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 

2007 - Radiu Kraków prowadził autorski program „Przyjemności niedzieli”

2007 - w wyborach parlamentarnych z ramienia Prawa i Sprawiedliwości kandydował do Senatu, lecz nie uzyskał mandatu

2007 - Tytuł Mistrza Mowy Polskiej VOX POPULI (nagroda publiczności)

2008 - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 

2009 - członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK)

2010 - członek Krakowskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich

2016 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski 

2016 - Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 

2017 - Honorowy Złoty Mikrofon 

2021 - Order Orła Białego

2021 - Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości 

2021 - Nagroda „Artystyczna Gwiazda Hoborskiego”

2022 - Nagroda Mediów Publicznych w kategorii Idea

2022 - Doroczna Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt twórczości

2024 - Nagroda Feniks Specjalny – Księga Życia XXIX Targów Wydawców Katolickich (pośmiertnie)

źródła:

Ryszard WolańskiLeksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995

Andrzej Haegenbarth, Być artystą!: rozmowy z ludźmi sztuki, Poznań 1994