Leonard Demarczyk

(2 maja 1911 Bytom – 6 października 1961 Kraków)

rzeźbiarz 

rodzina

około 1940 roku poślubił Janinę Bańdo (1922-1979)

dzieci: Ewa (1941-2020), Lucyna (1943-

biogram

           Kształcenie rzeźbiarskie rozpoczął w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu pod kierunkiem J. Wysockiego, a następnie kontynuował naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studiował u Konstantego Laszczki – autora m.in. portretu Demarczyka z około 1930 roku – zdobywając liczne wyróżnienia i nagrody. Pełnił funkcję starszego asystenta w katedrze rzeźby na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Uczestniczył w wystawach organizowanych przez Związek Polskich Artystów Plastyków oraz Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Pośmiertną wystawę indywidualną jego prac zorganizowano w TPSP w Krakowie; większość prezentowanych dzieł pochodziła ze zbiorów Janiny Demarczykowej i Ewy Demarczyk.

           W jego dorobku znalazły się liczne portrety, m.in. realizowana w różnych wariantach Głowa dziewczynki (gips) czy ekspresyjna głowa K. Laszczki. Tworzył także rzeźbę sakralną, taką jak Głowa Chrystusa (drewno orzechowe) oraz Madonna z Dzieciątkiem w kilku wersjach pełnoplastycznych i jako płaskorzeźba w miedzi. Wśród prac o tematyce rodzajowej znajdują się m.in. Góral (brąz), Górnik (gips), Żniwiarz (płaskorzeźba w gipsie), Pasterka (ceramika) oraz Dziewczynka z owocami (ceramika). Zajmował się również rzeźbą monumentalną. Wykonał kompozycję figuralną Na straży pokoju (gips) – szkic do pomnika, zaprezentowany na warszawskiej wystawie „Plastycy w Walce o Pokój”.

           Na cmentarzu Rakowickim w Krakowie znajduje się jego pomnik z piaskowca, upamiętniający bohaterstwo żołnierzy polskich i radzieckich walczących podczas II wojny światowej. Artysta parał się także malarstwem (tempera, akwarela) oraz grafiką, w tym miedziorytem. W pozostawionej spuściźnie licznych szkiców i rysunków dominują portrety, często powraca również motyw okupacji. 

           Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXXXIX, rząd 30, miejsce 8).

kalendarium

1929-1935 – student ASP w Krakowie

1935 – absolutorium

1935/1936 – stypendium im. K. Miarki

1945 – Wystawa Polonia oraz wystawa bieżąca ZZPAP, TPSP, Kraków

1950 – rozpoczął pracę w katedrze rzeźby na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej

1959 – Festiwal Sztuki Krakowa

źródła:

Polski Słownik Biograficzny. T. 4: Chwalczewski Jerzy – Dąbrowski Ignacy, Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1938, reprint Kraków 1989

Leonard Demarczyk 1911-1961. Wystawa dorobku artysty, TPSP, Kraków 1966