Dzisiejsza data:

Sebastian Jan Kanty Czochron

(1749 Śródka koło Poznania – 20 marca 1819 Luborzyca koło Krakowa)

ksiądz, prawnik kanonista, nauczyciel 

rodzina

syn Marcina, burmistrza Śródki, i Katarzyny z Kuczkowskich

biogram

           Uczęszczał do poznańskiej szkoły parafialnej, później kształcił się w Akademii Lubrańskiego, a następnie studiował w Krakowie (filozofię, teologię, prawo kościelne i cywilne), gdzie uzyskał tytuł doktora filozofii i gdzie przyjął święcenia kapłańskie.

           Początkowo kierował szkołą parafialną Św. Ducha w Krakowie, następnie został nauczycielem matematyki w Kolegium Nowodworskiego. Na polecenie Hugo Kołłątaja i na koszt Komisji Edukacji Narodowej odbył w Wiedniu i Strasburgu specjalistyczne studia z prawa kanonicznego. W Strasburgu uzyskał doktorat prawa kanonicznego na podstawie pracy Assertiones ex historia iuris canonici et iure ecclesiastico universo selectae, dedykowanej królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu.

           Został prefektem studiów w Liceum Krzemienieckim, napisał rozprawę na temat doktryny kanonistów józefińskich dotyczącej władzy papieskiej i biskupiej w Kościele.

           Po powrocie do Krakowa rozpoczął pracę w archiwum Szkoły Głównej, objął stanowisko sekretarza Szkoły Głównej Koronnej, rozpoczął wykłady prawa kanonicznego oraz został wice profesorem Kolegium Moralnego. Po uzyskaniu patentu profesorskiego objął Katedrę Procesu Kościelnego i rozpoczął wykłady procesu kościelnego (włączając w nie wiele wiadomości z zakresu prawa świeckiego). Gdy w ramach reorganizacji Szkoły Głównej zlikwidowano jego katedrę, przeniesiono go na emeryturę, przyznając dożywotnio probostwo w Luborzycy.

           Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego humanitaryzmu, gorącym orędownikiem humanitaryzmu prawniczego (zwolennik ograniczania stosowania kary śmierci, zniesienia procesu o czary, wyeliminowania tortur z procesu karnego). Autor podręczników z zakresu historii prawa kościelnego i polskiej myśli ekonomicznej, a także fizyki, astronomii i algebry. 

           Na publicznym posiedzeniu uniwersytetu wygłosił w obecności Stanisława Augusta Poniatowskiego Dysertację o prawodawstwie kryminalnym, w której domagał się równości wobec prawa i ograniczenia represji karnej, żądał jednakowej kary dla ubogich i majętnych, dla pana i sługi, i to takiej kary, która by kryła w sobie tylko tyle surowości, ile potrzeba dla przykładu, a tyle ducha miłosierdzia, iżby była w stanie poprawić przestępcę.

          Pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kwatera La).

wybrane prace:

1780 - Wiadomości algebraiczne
1782 - Uwagi moralne gruntujące się na prawie natury i religii dla wiadomości i pożytku młodzieży narodowej
1786 - rękopis Dysertacja z prawa kanonicznego
1788 - Dysertacja o prawodactwie kryminalnym
1790 - rękopis O wymiarze sprawiedliwości kryminalnej

1799-1980 – podręcznik Institutiones processus iudiciarii fori ecclesiastici et civilis

kalendarium

1768 – w Kolegium Lubrańskiego studiował filozofię

1769 – przeniósł się do Krakowa

1769 – przyjął niższe święcenia

1770 – przyjął święcenia kapłańskie

1771 IV 20 – uzyskał tytuł bakałarza

1773 IV 26 – uzyskał stopień doktora filozofii

1773–1776 – kierował szkołą parafialną Św. Ducha

1774–1778 – wydawał Kalendarz polski i ruski

1775 – rozpoczął wykłady matematyki w Kolegium Nowodworskiego

1782 – otrzymał stypendium Komisji Edukacji Narodowej na studia zagraniczne

1782–1785 – studiował prawo kościelne w Wiedniu i Strasburgu

1785 – w Strasburgu uzyskał doktorat prawa kanonicznego

1786 – rozpoczął pracę w archiwum Szkoły Głównej Koronnej

1787–1790 – pełnił funkcję sekretarza Szkoły Głównej

1787 V 12 – na publicznym posiedzeniu uniwersytetu wygłosił w obecności Stanisława Augusta Poniatowskiego Dysertację o prawodawstwie kryminalnym

1790 – profesor i kierownik Katedry Prawa Kanonicznego

1804 – proboszcz w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Luborzycy

1815 – jako emeryt (profesor wysłużony) podpisał Statut Towarzystwa Naukowego z Uniwersytetem Krakowskim Złączonego

1816 – członek czynny Towarzystwa Naukowego Krakowskiego

źródła:

M. Skorzepianka, Czochron Sebastian Jan (1749-1819), [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 4, Kraków 1938

Słownik biograficzny historii Polski, Ossolineum, Wrocław 2005

Z. Zdrójkowski: Sebastian Czochron (1750-1819) Krakowski Kanonista Wieku Oświecenia Przedstawiciel Humanitarnej Myśli Karnej w Polsce. [w:] Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Nauki Humanistyczno-Społeczne. Prawo, z. 2 (5), Toruń 1961