Florian Stanisław Cynk
(3 maja 1838 Kraków – 10 października 1912 Kraków)
malarz
rodzina
syn Franciszka i Marianny z domu Fiker
Florian Cynk (1838-1912), źródło: "Kłosy", 1890, t. 50, nr 1304
poślubił Leokadię Dobrską, dzieci: Kazimierz
biogram
Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Wojciecha Kornelego Stattlera i Władysława Łuszczkiewicza, następnie w akademii sztuk pięknych w Wiedniu u H. Anschutza i w Dreźnie pod kierunkiem prof. Ercharda.
Po zwiedzeniu najważniejszych galerii we Francji i w Niemczech powrócił do Krakowa, gdzie został najpierw sekretarzem SSP, a następnie profesorem rysunku tej uczelni. Prowadził również wykłady na temat perspektywy w malarstwie. W latach 80. był członkiem komisji artystycznej krakowskiego Bractwa św. Łukasza.
Malował kompozycje rodzajowo-historyczne głównie z czasów Jagiellonów oraz związane z tematyką legendarną. Tworzył obrazy o tematyce religijnej oraz portrety. Współpracował z Janem Matejką, z którym był zaprzyjaźniony. Robił rysunki do drzeworytów z obrazów mistrza oraz kopie niektórych z jego płócien.
Jego obraz Matka Boża według szkicu Matejki znajduje się w ołtarzu głównym kościoła parafialnego w Starym Wiśniczu (koło Bochni), obraz MB Różańcowa z około 1880 roku znajduje się w ołtarzu bocznym kościoła św. Małgorzaty w Nowym Sączu, a feretron z obrazem błogosławionej Kingi znajduje się w kościele św. Wawrzyńca w Wojniczu (koło Tarnowa).
Wykonywał też ilustracje do czasopism polskich, między innymi o tematyce religijnej do „Kłosów” (Św. Jadwiga znajdująca zwłoki syna swego na polu pod Legnicą, Jan Kanty, Zgon bł. Salomei) oraz do „Wieńca” (Wydobycie pierwszej bryły soli przez bł. Kunegundę).
Jego prace znajdują się w Muzeach Narodowych w Krakowie i Warszawie, w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa oraz w Galerii Narodowej we Lwowie.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XIVa, rząd południowy, miejsce 12, grobowiec rodzinny).
wybrane prace:
1861 - Aniołowie u Piasta
1862 - Odkrycie żup solnych w Bochni przez bł. Kunegundę
1864 - Długosz z synami Kazimierza Jagiellończyka
1866 - Miecznik i Maria
1867 - Zbigniew Oleśnicki przedstawiający Jagielle obraz N. P. Częstochowskiej, znieważony przez Husytów
1868 - Ostatnie spotkanie królowej Jadwigi z Wilhelmem
~1869 - Długosz odnajdujący św. Kazimierza na modlitwie
1893 - Zygmunt August po śmierci Barbary
1896 - Św. Anna
1898 - Ucałowanie krzyża
1898 - MB Bolesna
kalendarium
1848–1849 i 1852–1862 – studiował w krakowskiej SSP
1859–1898 – wystawiał w Towarzystwie Sztuk Pięknych w Krakowie
1862 – uzyskał dwuletnie stypendium
1862–1863 – studiował w akademii sztuk pięknych w Dreźnie
1863–1865 – studiował w Monachium
1864–1865 – odbywał podróże po Francji i Niemczech
1865 – osiadł na stałe w Krakowie
1873–1878 – sekretarz w Szkole Sztuk Pięknych
1877–1906 – profesor rysunku w SSP
1886 – dyrektor Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie
1910 – zakończył wykłady na temat perspektywy w malarstwie
źródła:
Maria Szypowska: Jan Matejko wszystkim znany, ZMW Agrotechnika, Warszawa, 1988
Halina Stępień; Maria Liczbińska: Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914 (materiały źródłowe), wydanie II, Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, Kraków 1994
Jerzy Malinowski: Malarstwo polskie XIX wieku, Warszawa 2003
Słownik biograficzny historii Polski, Ossolineum, Wrocław 2005
Wielka encyklopedia malarstwa polskiego, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011
