Józef Chwedczuk

(22 lutego 1902 Warszawa – 9 stycznia 1979 Kraków)

organista, pedagog, edytor 

biogram

           Studiował grę na organach w Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem H. Makowskiego, a następnie B. Rutkowskiego w Konserwatorium Muzycznym, gdzie ukończył również studia w zakresie teorii u K. Sikorskiego i J. Maklakiewicza. W okresie międzywojennym był wykładowcą warszawskiej WSM.

           Podczas II wojny działał w strukturach AK, aktywny uczestnik powstania warszawskiego, po upadku powstania warszawskiego wyjechał do Radomia, gdzie wraz z rodziną zatrzymał się u prof. Stefana Wrocławskiego, przyjaciela ze studiów akademickich. Przez pewien czas pełnił obowiązki organisty w kościele św. Trójcy, a następnie wyjechał do Krakowa, gdzie związał się z krakowską PWSM, prowadząc klasę organów, która funkcjonowała przez wiele lat równolegle z klasą B. Rutkowskiego. Po śmierci rektora Rutkowskiego aż do przejścia na emeryturę prowadził Katedrę Organów.

           Pełnił funkcję dziekana Wydziału Instrumentalnego oraz rektora. Podczas swojej kadencji rektorskiej był także członkiem Rady Wyższej Szkolnictwa Artystycznego. Doprowadził do budowy organów w Sali PWSM „Florianka”. Profesor i doc. J. Jargoń konsultowali prace organmistrzowskie, które wówczas przeprowadzano przy instrumentach w Oliwie, Kamieniu Pomorskim i Fromborku. Szczególną uwagę poświęcono imponującym organom w Leżajsku.

           Przejawiał szczególną troskę o kształcenie uczniów, pod jego redakcją powstały liczne opracowania i wydawnictwa nutowe, w tym wielokrotnie wznawiane wydania Organowych ćwiczeń pedałowych.

           Wprowadził do obiegu w świecie artystycznym oraz zarejestrował w formie nagrań płytowych liczne arcydzieła literatury organowej, w tym całkowicie nieobecne wcześniej na gruncie muzyki polskiej utwory dawnej muzyki hiszpańskiej. Zainicjował również odbywające się po dzień dzisiejszy ogólnopolskie przesłuchania uczniów klas organów szkół średnich. Jako wirtuoz muzyki organowej występował w kraju i za granicą, był cenionym organistą, znawcą chorału gregoriańskiego. Prowadził wykłady z chorału gregoriańskiego w krakowskich seminariach duchownych.

           W uznaniu wybitnej działalności na rzecz kształtowania życia muzycznego kraju został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Nagrodą I st. Ministra Kultury i Sztuki, a także Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

           Pochowany na Cmentarzu Rakowickim (kwatera XIVA, rząd 4, miejsce 1a).

wybrane publikacje:

1957 - Organowe ćwiczenia pedałowe

płyty:

Mistrzowie baroku na organach w Leżajsku

kalendarium

1931 – ukończył z wyróżnieniem Państwowe Konserwatorium Muzyczne w Warszawie

1932–1935 – profesor Wyższej Szkoły Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie

1945 – zamieszkał w Krakowie

1945–1972 – prowadził klasę organów w PWSM w Krakowie

1951–1954 i 1955–1969 – dziekan Wydziału Instrumentalnego

1964–1972 – kierował Katedrą Organów i Klawesynu

1969–1972 – pełnił funkcję rektora PWSM

źródła:

Dariusz Bąkowski-Kois: Poczet rektorów – Józef Chwedczuk 1969-1972, amuz.krakow.pl [dostęp 2019-02-11]