Andrzej Cellari junior

(? – około 1672)

pan na Lublińcu i Radzionkowie 

rodzina

z rodziny Cellarich

syn Pawła młodszego i Anny

brat Jana Pawła

poślubił Mariannę z Koziegłowów Giebułtowską, córka Władysława herbu Lis, po śmierci Cellarego wyszła za Michała Misiowskiego

dzieci: Elżbieta (ur. 1654 w Krakowie); Anna, żona Mikołaja Nowowiejskiego; Magdalena, żona Floriana Misiowskiego; Salomea, zakonnica w klasztorze św. Józefa w Krakowie; Jan, kanonik kamieniecki, zmarł około 1724 roku; Stanisław, pan na Biórkowie, zmarł około 1693 roku, jego żoną była Marianna Anna Wojeńska, córka Jana z Brzezia Wojeńskiego, bezdzietni; Michał, zmarł około 1703 roku, wojski nowogrodzki, żonaty z Katarzyną z Karśnic Gutteterową, wdową po Hieronimie Lipińskim, ich córka Joanna wyszła za mąż za Franciszka Firleja Konarskiego, wojskiego oświęcimskiego, zmarła około 1739 roku; Paweł, pan na Soboszowie, zmarł około 1725 roku, żonaty z Teofilą z Dębian Dębińską, córką Arnolta Dembińskiego, herbu Nieczuja, ich syn Wojciech był proboszczem w Zemborzycach oraz w Studziannej, zmarł po 1763 roku

biogram

           Określany jest jako dobrodziej klasztoru jasnogórskiego: u niego w Lublińcu przez pewien czas przechowywany był cudowny obraz z klasztoru, dostarczył też zboże dla klasztoru na czas oblężenia. W uznaniu zasług wojennych otrzymali wraz z bratem Janem Pawłem od Jana II Kazimierza indygenat polski.

kalendarium

1617 – wraz z bratem Janem Pawłem pojawiają się w księgach ziemskich krakowskich 

1632 – rajca krakowski

1633 II – u braci na Prądniku gościł król Władysław IV, udający się na koronację do Krakowa

1633 II 7 – król Władysław IV pasował go na rycerza miecza królewskiego i za jego zasługi wojenne nadał mu wszelkie przywileje szlachcica polskiego

1650 – od Stefana i Adama Komorowskich kupił wsie Witów i Dąbrowa w powiecie proszowickim

1654 VI 24 – od cesarza uzyskał tytuł hrabiego czeskiego z przydomkiem Grundig

1655 – przechowywał obraz z klasztoru

1662 II 20 – król Jan Kazimierz nadał jemu i Janowi Pawłowi w nagrodę za zasługi wojenne indygenat polski

1688 – Elżbieta Cellari sprzedała Prądnik Marcinowi Winklerowi

źródła:

Kamila Follprecht, Przyczynki do dziejów krakowskiej rodziny Cellarich, [w:] Krakowski Rocznik Archiwalny, t. 5, Kraków 1999

Polska Encyklopedia Szlachecka, t. 1, Warszawa 1935