Paweł Cellari młodszy
(? - 6 stycznia 1642 Kraków)
sekretarz królewski
rodzina
z rodziny Cellarich
syn Andrzeja starszego i Małgorzaty z Miączyńskich
brat Andrzeja młodszego, Małgorzaty (ur. 1592), żona Mogielnickiego herbu Korczak; Barbary, żona Piotra Bogusławskiego; prawdopodobnie jego siostrami były również Regina, Ewa, Katarzyna i Magdalena, występujące w aktach chrztów parafii Mariackiej w Krakowie z lat 1608-1617 jako matki chrzestne dzieci wielu mieszczan krakowskich
poślubił Annę Pipanównę (zmarła około 1649 roku), córkę Jerzego, lekarza i aptekarza
dzieci: Andrzej junior; Jan Paweł; Małgorzata, poślubiła Gorczyńskiego; Anna, zakonnica u Norbertanek w Imbramowicach; Katarzyna, żona Błażeja Polanowicza, mieszczanina krakowskiego, wdowa w 1650 roku
biogram
W młodości służył u książąt Zbaraskich, później został dożywotnim rajcą krakowskim.
Po śmierci ojca kontynuował proces z Janem Marszowskim, procesował się z Zofią Minocką, a także był wraz z Andrzejem Bełzą oskarżony o pobicie, poranienie i trzymanie na ratuszu przez kilka dni Joachima Branta, pisarza krakowskiej mennicy królewskiej. W tej sprawie interweniował król Zygmunt III Waza, który wysłał list do władz miasta Krakowa z poleceniem przeprowadzenia śledztwa i ukarania winnych.
Jego żona Anna należała do Arcybractwa Miłosierdzia, byli mecenasami kościoła Mariackiego – ofiarowali 4 000 flp i 4 000 złp na oprawę muzyczną uroczystości religijnych w kościele. Anna zapisała w testamencie 3 000 złp, zabezpieczonych na dobrach Lgota i Krzczona na rzecz ołtarza „Ciborii” w kościele Mariackim.
Po śmierci określany jako sekretarz królewski.
kalendarium
1616 – poślubił Annę Pipan
1617 – wraz z bratem Andrzejem młodszym pojawiają się w księgach ziemskich krakowskich
1617–1642 – rajca krakowski
1618 – burmistrz
1623 III 28 - król Zygmunt III Waza, wysłał list w sprawie jego i Andrzeja Bełzy, do władz miasta Krakowa z poleceniem przeprowadzenia śledztwa i ukarania winnych
1628 – mieszkał w kamienicy obecnie Rynek 19
1628 – od Andrzeja Kozimirskiego kupił wieś Sudoł
1629 – od Andrzeja Bełzy kupił ogród na Kleparzu
1633 II – u braci na Prądniku gościł król Władysław IV, udający się na koronację do Krakowa
1635 – odziedziczył po teściu, Jerzym Pipanie kamienicę na rogu ul. św. Michała i Kanoniczej (obecnie ul. Senacka 6)
1637 – odziedziczoną kamienicę Senacka 6 sprzedał Wojciechowi Miroszewskiemu
1637–1638 – toczył spór z Zofią Minocką (w nie wyjaśnionej sprawie), kontynuowany w Trybunale Koronnym w Lublinie
1638 – sprzedał część kamienicy na ul. Poselskiej Ludwikowi Klemensowiczowi
źródła:
Kamila Follprecht, Przyczynki do dziejów krakowskiej rodziny Cellarich, [w:] Krakowski Rocznik Archiwalny, t. 5, Kraków 1999
Jan Ptaśnik, Z dziejów kultury włoskiego Krakowa, [w:] Rocznik Krakowski t. IX, Kraków 1907
Stanisław Tomkowicz, Włosi kupcy w Krakowie w XVII i XVIII wieku, [w:] Rocznik Krakowski t. III, Kraków 1900
Stanisław Kutrzeba, Jan Ptaśnik, Dzieje handlu i kupiectwa krakowskiego, [w:] Rocznik Krakowski t. XIV, Kraków 1912
Polska Encyklopedia Szlachecka, t. 1, Warszawa 1935