Cezarowie
rodzina drukarzy i księgarzy krakowskich
Założycielem firmy drukarskiej był Franciszek starszy, który przybył do Krakowa na początku XVII wieku, prawdopodobnie z Wielkopolski (z Łobżenicy lub okolic). Poślubił Barbarę, córkę znanego krakowskiego księgarza Malickiego. Po jego śmierci drukarnię prowadziła żona Barbara przy pomocy syna Jana Pawła.
Brat Jana Pawła, Stanisław, był współwłaścicielem oficyny, obrał karierę duchowną. Najmłodszy syn Franciszka i Barbary, Franciszek Józef, był poetą, poświęcił się twórczości literackiej.
Po śmierci Barbary i Jana Pawła drukarnia podupadła, jeszcze Franciszek młodszy, syn Jana Pawła wytłoczył kilkaset pozycji, ale już jego syn Michał wydał tylko kilka utworów, i sprzedał oficynę wraz z kamienicą Weleszyńskiemu, który przekazał drukarnię Akademii Krakowskiej.
Przez ponad 100 lat działalności drukarnia wydała ponad 1 400 tytułów, a w pierwszym okresie jej działalności wszystko co tylko było najlepszego w Literaturze Polskiej w języku łacińskim lub polskim wyszło spod pras Cezarego lub Piotrkowczyków.
Dla zwiększenia dochodów oficyna opierała się na druku popularnych kalendarzy, dewocjonaliów i panegiryków. Tłoczono także wiele druków na użytek Akademii Krakowskiej, były to dzieła prawnicze (Bartłomieja Groickiego, Łochowskiego), historyczne (Pawła Piaseckiego, Szymona Okolskiego). Wydawała także dzieła z zakresu literatury pięknej: „Sielanki” Szymona Szymonowicza, „Sielanki” Jana Gawińskiego, „Antypasty małżeńskie” Hieronima Morsztyna.
źródła:
Jerzy Samuel Bandtkie, Historya drukarń krakowskich …, Kraków 1815
R. Żurkowa, Księgarstwo krakowskie w 1. połowie XVII wieku, Kraków 1992
Drukarze dawnej Polski od XV do XVIII wieku, t. 1, cz. 2: Małopolska. Wiek XVII–XVIII, vol. 1, pod red. J. Pirożyńskiego, Kraków 2000
Maciej Ziemirski: W kręgu życia prywatnego mieszczan krakowskich. Testamenty Barbary Cezarowej oraz jej wnuka Franciszka Cezarego młodszego z 1665 i 1723 roku, [w:] „Biuletyn Biblioteki Jagiellońskiej”, rok 2006-2007