Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Bolesław I Chrobry (Wielki)

(967 Gniezno? - 17 VI 1025 Kraków)

król Polski


rodzina

dynastia Piastów

Najstarszy syn Mieszka I i Dobrawy (? - 977), brat Świętosławy, Mieszka, Lamberta, Świętopełka

 

Bolesław Chrobry          Bolesław Chrobry

poślubił:

1. 984 N.N. - córka Rygdaga, margrabiego miśnieńskiego, oddalona w 985 lub 986 po śmierci Rygdaga

            N.N., córka ur. 984 lub 985, żona (od 996 lub 997) nieznanego księcia pomorskiego

            N.N., syn ur. 985 lub 986 - mnich w zakonie kamedułów w Pons Petri koło Rawenny

2. 986 N.N. - córka Gejzy, księcia węgierskiego, oddalona 986 lub 987

            syn Bezprym (986 lub 987 - najpóźniej na wiosnę 1032), książę polski

3. 987 - Emnilda, córka Dobromira, księcia słowiańskiego, oddalona 988, zmarła 1017

            N.N., córka, ur. 988, ksieni, zmarła 1017

            córka Regelinda (989 - 21 III po 1014), poślubiona 1002 po 30 IV lub 1003 Herman, margrabia Miśni

            syn Mieszko II Lambert (990 - 1034), król Polski

            N.N., córka, (między 991 a 1001 - po 1018 VIII 14), poślubiona przed 1015 VII 15, Świętopełk I, wielki książę kijowski (978 lub 979 - 1019)

            syn Otto (około 1000 - 1033), książę polski

4. 1018 II 3 - Oda Miśnieńska, córka Ekkeharda I (zm. 1002), margrabiego Miśni (985-1002), zmarła po 1018

            córka Matylda (po 1017 - po 1035), poślubiona 1035 V 18, Otton z Schweinfurtu, książę szwabski, rozwód 1036, zmarł 1057


biogram

           Pierwszy koronowany władca Polski, który być może jeszcze za życia ojca rezydował w Krakowie, w tradycji polskiej uważany jest za króla, któremu należy się przydomek Wielki, jak określał go już Gall Anonim. Jego dokonania wyniosły go do roli jednego z najpotężniejszych władców europejskich i przywódcy Słowian.

           Po śmierci ojca Mieszka I, wygnał swych przyrodnich braci oraz macochę a opozycję wielmożów złamał, oślepiając jej przywódców - Odylena i Przybywoja. Zjednoczył kraj i przejął pełnię władzy.

           Popierał cesarza Ottona III, doprowadził do kanonizacji św. Wojciecha, zyskał zgodę papieża na utworzenie arcybiskupstwa w Gnieźnie i biskupstw w Kołobrzegu, Wrocławiu i Krakowie. Organizował akcje misyjne w Prusach, sprowadził z Włoch pierwszych zakonników. Po śmierci Ottona III prowadził wojny z Niemcami, zakończone pokojem w Budziszynie.

           Podejmuje wyprawy na Ruś, zdobywa Kijów, w którym na tronie osadził swego zięcia Świętopełka, przyłączył Grody Czerwieńskie.

           Po śmierci cesarza Henryka II uzyskał zgodę papieża na koronacje. Koronował się w Gnieźnie lub w Poznaniu.

           Został pochowany w katedrze poznańskiej.

           W skarbcu Katedry Wawelskiej przechowywana jest włócznia św. Maurycego, ofiarowana przez cesarza Ottona III Bolesławowi Chrobremu w 1000 roku w Gnieźnie.

           Jego imieniem nazwano ulicę w dzielnicy Grzegórzki, na Olszy, która biegnie od alei płk. Władysława Beliny - Prażmowskiego, przekracza Prądnik - Białuchę i dochodzi niemal do torów kolejowych.


kalendarium

973 - wydany na dwór cesarza Ottona III w roli zakładnika i gwaranta pokoju w Kwedlinburgu między Mieszkiem a cesarzem Ottonem I

984 - poślubia córkę margrabiego pogranicznej Miśni, Rygdaga, którą po roku odprawia

986 - poślubia drugą żonę, księżniczkę węgierską, której imienia również nie znamy, być może była to córka księcia Gejzy. Ma z nią prawdopodobnie syna Bezpryma

987 - żeni się z Emnildą, córką słowiańskiego księcia Dobromira

około 990 - obejmuje księstwo krakowskie

992 V - po śmierci ojca wypędził z kraju macochę Odę wraz z synami

997 - z jego inicjatywy akcję misyjną w Prusach podjął biskup praski Wojciech Sławnikowic, dostając tam 23 kwietnia cios włócznią od pruskiego kapłana Sicco

998 - 999 - doprowadził do kanonizacji św. Wojciecha i uzyskał od papieża zgodę na utworzenie polskiej prowincji kościelnej

1000 - na zjeździe w Gnieźnie uzyskał potwierdzenie niezależności Polski od cesarza Ottona III

1002 - po śmierci Ottona III zajmuje tereny łużyckie po Łabę i Salę

1002 - 1005, 1007 - 1013 i 1015 - 1018 - prowadził wojny z Niemcami

1003 - usiłując opanować tron czeski zwabił do Krakowa i oślepił władcę czeskiego Bolesława III Rudego

1013 - prawdopodobnie wydzielił prowincję małopolską Mieszkowi II i Rychezie

1018 I 30 - pokój w Budziszynie, Polska zyskuje Łużyce i Milsko

1018 II 3 - poślubił Odę Miśnieńską

1018 VII 14 - Chrobry wkroczył do Kijowa

1018 - przyłączenie Grodów Czerwieńskich

prawdopodobnie 1025 IV 18 - koronacja w Gnieźnie lub w Poznaniu


literatura

Boga miłował we wszystkim i ponad wszystko i (…) z głębi serca kochał swoich jak ojciec synów.

(Gall Anonim, Kronika polska, ks. I. Wrocław 1982)

Nie był i Bolesław wzorem cnót. Potrafił dopuszczać się okrucieństw i gwałtów(...). Jednak musiało być w tym człowieku coś niezwykłego, prawdziwa wielkość ducha, skoro sprzyjali mu Wojciech i Bruno, bohaterowie, którzy wierność idei umieli przypłacić życiem.

(Paweł Jasienica, Polska Piastów, PIW, Warszawa 1974)

Był Bolesław wielki i ciężki, że ledwie na koniu mógł usiedzieć, ale bystrego umysłu.

(notatka ruskiego kronikarza)

Bibliografia

Balzer Oswald, Genealogia Piastów, Kraków, 2005

S. Zakrzewski, Bolesław Chrobry Wielki, Lwów 1925

A.F. Grabski, Bolesław Chrobry 967 – 1025, Warszawa 1970