Brzetysław I

(około 1012 – 10 stycznia 1055)

książę Czech 

rodzina

z dynastii Przemyślidów

syn Oldrzycha i jego drugiej żony Bożeny

poślubił porwaną przez siebie Judytę ze Schweinfurtu (czes. Jitka ze Svinibrodu), córkę Henryka, hrabiego Schweinfurtu z dynastii Ludolfingów

dzieci: Spitygniew II, Wratysław II, Konrad I, Jaromir i Otton I Piękny

biogram

            Za życia ojca zarządzał odebranymi Polsce Morawami. Korzystając z anarchii w Polsce po śmierci Mieszka II, najechał Polskę, zdobył Giecz i jego mieszkańców przesiedlił do Czech, dotarł do Poznania i Gniezna, wywiózł zwłoki św. Wojciecha z Gniezna, uprowadził jeńców i zabrał wielkie łupy. Jak pisał Gall Anonim: I tak długo wspomniane miasta pozostawały w opuszczeniu, że w kościele św. Wojciecha Męczennika i św. Piotra Apostoła dzikie zwierzęta znalazły legowiska.

           Zajął Śląsk, obsadzając go czeskimi załogami. Walczył z Niemcami, dążył do uporządkowania spraw wewnętrznych.

           Zreformował mennictwo, wprowadził grzywnę praską, według której bito i przeliczano pieniądze. Wydał, prawdopodobnie w Gnieźnie, dekrety, poświęcone głównie egzekwowaniu zasad związanych z chrystianizacją kraju, zawierające między innymi zakaz poligamii, pracy i odbywania targów w dni świąteczne. Przepisy te, znane z Kroniki Kosmasa, stanowią jeden z najstarszych przykładów prawodawstwa u Słowian.

kalendarium

1029 – odzyskał dla Czech Morawy

1035 – książę Czech

1038 lub 1039 - najechał na Polskę, rabując ogromne bogactwa
1040-1041 - walczył z Henrykiem III niemieckim

1042, 1044 i 1051 – towarzyszył Henrykowi III w wyprawach na Węgry
1054 – na zjeździe w Kwedlinburgu zrzekł się Śląska na rzecz Polski za cenę trybutu

źródła:

Kronika Krakowa, Warszawa 1996

Gerard Labuda, Brzetysław I, Słownik starożytności słowiańskich, Wrocław, Warszawa, Kraków 1961-1996

Komasa Kronika Czechów, Warszawa 1968