Stanisław Brodziński

(30 kwietnia 1915 Wierzchowisko – 8 marca 2009)

krawiec, działacz komunistyczny 

biogram

           Z zawodu krawiec, wyjechał do Zagłębia Dąbrowskiego, gdzie poza działalnością zawodową pracował społecznie w organizacjach młodzieży robotniczej. Za działalność polityczną znalazł się w więzieniu w Mysłowicach i Katowicach. W czasie II wojny światowej organizator i żołnierz GL i AL w Obwodzie Krakowskim i Okręgu Miechowskim. Brał udział w walkach z Niemcami. Po wojnie członek prezydium Rady Krajowej Żołnierzy Armii Ludowej Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. Został członkiem pierwszego Komitetu Wojewódzkiego PPR w Gdańsku, następnie I sekretarzem KW PZPR w Krakowie, ustąpił w październiku 1956 podczas egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Zarzucono mu przynależność do frakcji natolińskiej sprzeciwiającej się liberalizacji polityki PZPR, potępienie wystąpień poznańskich i tolerowanie w prasie krakowskiej wypowiedzi antysemickich.

           Był współzałożycielem maoistowskiej Komunistycznej Partii Polski. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Grunwaldu III klasy, Orderem Sztandaru Pracy. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. 

kalendarium

1932–1937 - pracował jako krawiec

1934 - należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej

1934 - wyjechał do Zagłębia Dąbrowskiego

1937–1940 - w więzieniu w Mysłowicach i Katowicach

1942 - w PPR

1946–1948 - członek pierwszego Komitetu Wojewódzkiego PPR w Gdańsku

1956 I - I sekretarz KW PZPR w Krakowie

1956 X 23 - ustąpił podczas egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR

1965 XII 4 - współzałożyciel maoistowskiej Komunistycznej Partii Polski

źródła:

Kronika Krakowa, Warszawa 1996

Michał Wenklar: Październikowa (kontr)rewolucja. dziennikpolski24.pl, 28 października 2014. [dostęp 2019-10-08]