Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Stanisław Wiechowicz

(27 XII 1893 Kroczyce koło Miechowa – 12 V 1963 Kraków)

kompozytor, pedagog, dyrygent chórów i publicysta muzyczny


biogram

           Po ukończeniu IV Gimnazjum w Krakowie studiował grę na organach w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, teorię i kompozycję w Bildungsanstalt für Musik und Rhythmus Émila Jaques-Dalcroze'a w Hellerau koło Drezna, a także studiował w Konserwatorium Cesarskiego Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego w Petersburgu, konserwatorium w Warszawie oraz Schola Cantorum w Paryżu. Zmuszony został do przerwania nauki z powodu powołania do armii rosyjskiej, po demobilizacji osiadł w Charkowie, gdzie przez dwa lata był nauczycielem solfeżu i rytmiki w szkole prowadzonej przez żonę Walentynę Szaposznikow-Wiechowiczową.

           Po powrocie z Rosji zamieszkał w Poznaniu, gdzie związał się z konserwatorium i był kierownikiem artystycznym i dyrygentem poznańskich chórów. Pracował jednocześnie jako redaktor naczelny "Przeglądu Muzycznego", recenzent muzyczny w "Kurierze Poznańskim" oraz sprawozdawca muzyczny w kwartalniku "Muzyka Polska". Został nauczycielem przedmiotów teoretycznych w Państwowej Akademii i Szkole Muzycznej oraz wykładowcą teorii muzyki w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu.

           W czasie II wojny światowej został zatrudniony oficjalnie jako prawnik kancelarii w majątku leśnym Tadeusza Halperta w Jeleńcu koło Ostrowca Świętokrzyskiego, jednocześnie zajmował się udzielaniem lekcji kompozycji i teorii muzyki, ponadto gromadził materiały do podręczników z zakresu dyrygowania, historii muzyki chóralnej i form wokalnych.

           Po wojnie prowadził klasę kompozycji w krakowskiej PWSM, był edytorem serii chóralnych Państwowego Wydawnictwa Muzycznego. Do jego uczniów należeli między innymi: Z. Bujarski, J. Jargoń, J. i L. Kaszyccy, J. Łuciuk, K. Meyer. K. Moszumańska - Nazar, K. Penderecki.

           Zaliczany jest do najwybitniejszych polskich kompozytorów XX wieku, komponował utwory orkiestrowe (Babie lato, Chmiel, Koncert staromiejski), wokalno – instrumentalne (Pastorałki, Dzień Słowiański), monumentalnych kantat (w tym Gołębica do słów S. Wyspiańskiego, List do Marc Chagalla do słów J. Ficowskiego), a szczególną pozycję w jego twórczości zajmują pieśni chóralne (ogółem 165, w tym 151 na chór a capella), głównie do tekstów ludowych.

           Wraz z Arturem Malawskim stworzył podstawy współczesnego rozwoju krakowskiej szkoły kompozytorskiej. Napisał wiele prac z zakresu techniki dyrygowania chórem i czytania partytur, między innymi Dyrygent chóralny i formy wokalne, Dzieje chóru i rozwój praktyki chóralnej, Czytanie partytur.


wybrane prace:

1951 - Podstawowe uwagi dla dyrygentów chórowych

wybrane kompozycje:

utwory orkiestrowe:

1922 - Babie lato poemat symfoniczny

1924 - A siadajże na wóz (wersja II)

1927 - Chmiel Polski taniec weselny

1930 - Muzyka symfoniczna

1954 - Koncert staromiejski

1954Szyszki rondo

wokalno – instrumentalne:

1918 - Widmo (We śnie mi się jawi) na głos z fortepianem

1921 - Czego ty bledniesz na głos i fortepian

1925 - Hejże Maryś rusaj sobą na głos z fortepianem

1925 - Hymn na 250. rocznicę odsieczy Wiednia na 2 głosy wokalne

1935 - Koło mego ogródeczka na głos z fortepianem

1935 - Miała Kasieńka na głos z fortepianem

1935 - Hej żeglajże żeglarze na głos z fortepianem

1942 - Dwa mazurki na skrzypce i fortepian

1943 - Kwartet smyczkowy nr 2 Jeleniecki

1945 - Trzy utwory na fortepian

pieśni chóralne:

1922 - Kiedy będzie słońce i pogoda na chór żeński

1922 - Kołysanka (Uśnijże mi, uśnij) na chór mieszany

1923 - Matulu moja krakowiak na chór mieszany

1924 - Matulko moja na chór męski

1924 - Kto ma szwarną żonę na chór mieszany

1924 - Pojedziemy na gon na chór męski

1924 - Krakowski mosteczek na chór mieszany

1924 - Służyłam u pana (wersja II) na chór mieszany

1927Pastorałki na chór mieszany i orkiestrę

1928 - Dzień słowiański na chór mieszany i orkiestrę dętą

1928 - Oj ty Wolo na chór mieszany

1929 - Suita pastoralna na recytatora, chór mieszany i orkiestrę

1929 - Kolęda w olbrzymim mieście recytacja na chór, głos solowy i perkusję

1939 - Stuku, Puku na 3-głosowy chór żeński

1940 – 1947 - Kantata żniwna (olimpijska) na 8-głosowy chór mieszany

1945 - Krakowiak Es (Zeszły się jedna z drugą) na chór mieszany

1946Kasia suita ludowa w 5 częściach na orkiestrę smyczkową i 2 klarnety

1947 - Pochód czasów onomatopeja rytmiczna - recytacja masowa na wielki zespół mieszany i instrumenty perkusyjne

1947 - Na glinianym wazoniku (wersja IV), scherzo na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną

1959 - 1963Gołębica kantata na sopran solo, chór mieszany i orkiestrę

1960 - Zawołanie (Millenium) na instrumenty dęte i perkusyjne

1961 - List do Marc Chagalla rapsod dramatyczny na głosy solowe, recytatorów, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną


kalendarium

1908 - ukończył IV Gimnazjum w Krakowie

1908 – 1911 - studiował w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie

1912 – 1913 – studiował w Instytucie E. Jaques-Dalcroze'a

1914 – 1916 – studiował w Konserwatorium w Petersburgu

1916 – powołany został do armii rosyjskiej

1918 - osiadł w Charkowie

1918 – 1920 - był nauczycielem solfeżu i rytmiki w szkole prowadzonej przez żonę Walentynę Szaposznikow-Wiechowiczową

1921 - powrócił do kraju, zamieszkał w Poznaniu

1921 – został wykładowcą teorii muzyki w Państwowej Akademii i Szkole Muzycznej w Poznaniu

1921 - objął funkcję kierownika artystycznego i dyrygenta Koła Śpiewackiego Polskiego, które w 1931 roku przekształciło się w Poznańskie Towarzystwo Oratoryjne

1923 – został wykładowcą w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu

1926 – 1927 - kontynuował przerwane studia muzyczne jako stypendysta w Schola Cantorum w Paryżu

1926 – był współzałożycielem i został wiceprezesem Stowarzyszenia Młodych Muzyków Polaków w Paryżu

1927 – 1931 – pełnił funkcję redaktora naczelnego „Przeglądu Muzycznego"

1927 – 1930 - prowadził Chór im. Fryderyka Chopina

1928 – 1930 – prowadził Chór Męski "Echo"

1928 - otrzymał I nagrodę na konkursie ogłoszonym z okazji Wszechsłowiańskiego Zjazdu Śpiewaczego za Oj ty Wolo na chór mieszany

1929 – został dyrektorem artystycznym Wielkopolskiego Związku Kół Śpiewaczych

1931 – uzyskał dyplom z zakresu kompozycji w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie

1934 – został kierownikiem muzycznym Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego

1935 – objął prowadzenie Chóru Mieszanego im. Stanisława Moniuszki

1939 – otrzymał Państwową Nagrodę Muzyczną za całokształt działalności kompozytorskiej

1945 – został profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie

1946 – objął redakcję serii „Polska Literatura Chóralna” (wydawanej przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne)

1946 – został wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej

1947 – objął funkcję dyrektora artystycznego Zjednoczenia Polskich Zespołów Śpiewaczych i Instrumentalnych (od 1961 został dyrektorem honorowym)

1948 – otrzymał I nagrodę na Krajowym Konkursie Olimpijskim i brązowy medal olimpijski na Międzynarodowym Olimpijskim Konkursie Sztuki w Londynie za Kantatę żniwną (olimpijską)

1950 – został laureatem Państwowej Nagrody Artystycznej II stopnia

1950 – został dziekanem Wydziału Pedagogicznego krakowskiej PWSM

1951 – otrzymał I nagrodę za suitę Kasia na Festiwalu Muzyki Polskiej

1953 – otrzymał Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich

1955 – otrzymał I nagrodę na konkursie kompozytorskim zorganizowanym z okazji Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów w Warszawie za Koncert staromiejski

1957 – został kierownikiem Katedry Kompozycji PWSM

1960 IV 4 – na Wawelu jego kompozycja Zawołanie zainaugurowała obchody 1 000-lecia państwa Polskiego

1961 – otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za List do Marc Chagalla