Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Ludwik Rydygier

pierwotnie Riediger

(21 VIII 1850 Dusocin koło Grudziądza – 25 VI 1920 Lwów)

chirurg, profesor UJ

rodzina

syn Karola Riedigiera, właściciela niewielkiego folwarku i folwarku w Chełmnie, oraz Elżbiety z Koenigów

poślubił Marię Borkowską (1836 - 1918)

synowie: Antoni, chirurg, po I wojnie wyemigrował do Ameryki Południowej; Józef

w 1919 poślubił nauczycielkę synów Adelę Albertynę

biogram

           Ukończył gimnazjum w Chełmnie, następnie studiował medycynę na uniwersytecie w Greifswaldzie, gdzie działał w studenckiej organizacji „Polonia”. Studia kontynuował w Berlinie i Strasburgu, zakończone tytułem doktora medycyny, chirurgi i położnictwa. Po powrocie do Chełmna pracował w miejscowym Szpitalu Sióstr Miłosierdzia i tam przeprowadził swoje pierwsze operacje. Habilitował się w uniwersytecie w Jenie, po czym znów powrócił do Chełmna, gdzie założył swoją prywatną klinikę chirurgiczną, okulistyczną i ginekologiczną wraz z pracownią doświadczalną. Przeniósł się do Krakowa, gdzie został profesorem i kierownikiem Katedry Chirurgi w Uniwersytecie Jagiellońskim. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego, doprowadził do wybudowania nowoczesnej kliniki chirurgicznej przy ul. Kopernika 40 (tzw. Biała Chirurgia).

           Z tego okresu pochodzi anegdota:

           Klinikę w Krakowie miał wizytować arcyksiążę. Kraków był wówczas jednym z większych miast Cesarstwa Austro-Węgierskiego.
Prof. Ludwik Rydygier oczekiwał arcyksięcia w otoczeniu swego zespołu. Po uroczystym powitaniu dostojnika, któremu towarzyszyła wytworna świta, Rydygier zwrócił się do arcyksięcia w następujących słowach: 
- Wasza Cesarska Wysokość! Do tej pory, pomimo moich licznych próśb, nie możemy doczekać się windy i chorzy muszą być wznoszeni na piętro na noszach, co jest dla nich przykre, a dla personelu uciążliwe. Gdyby mogli być przywożeni windą z parteru na piętro i odwrotnie byłoby to godne obecnego postępu techniki.
Pozwoli więc Wasza Cesarska Wysokość, że na jego ręce wniosę prośbę o poparcie u ministra rządu.
Na to arcyksiążę zmieszał się i odparł: 
- Ale Panie tajny Radca dworu! Nie bądźmy za wymagający. Za naszej młodości nie jeździliśmy windami i wszystko było dobrze. I nie narzekaliśmy. Rydygier zrobił się purpurowy i niewiele namyślając się palnął: 
- Wasza Cesarska Wysokość! 
Za naszej młodości chodziliśmy srać za stodołę a dzisiaj już nie wypada! 
Adiutantowi - generałowi wypadł monokl z oka. Asystenci stali zmieszani. 
Przerwał milczenie donośny śmiech arcyksięcia i słowa: 
- Wygrał Pan, Panie tajny Radca dworu. Tu rzeczywiście powinna być winda. 
Nie upłynął nawet miesiąc, jak windę zainstalowano.

           Przeniósł się do Lwowa i kierował Katedrą i Kliniką Chirurgiczną Uniwersytetu Lwowskiego.Po wybuchu I wojny światowej został z częścią profesorów ewakuowany do Brna na Morawach i pracował tam w Szpitalu Wojennym. Po wojnie wrócił do Lwowa i odbudował zniszczoną przez wojnę klinikę.

           Należał do najwybitniejszych chirurgów ówczesnego czasu. Jako pierwszy w Polsce (drugi w świecie) wykonał zabieg wycięcia odźwiernika z powodu raka żołądka, pierwszy w świecie przeprowadził resekcję żołądka z powodu wrzodu, zastosował nową metodę chirurgicznego leczenia choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy za pomocą zespolenia żołądkowo-jelitowego, był autorem oryginalnej metody usuwania gruczolaka prostaty i wielu innych metod operacyjnych.

          Należał do wielu polskich i zagranicznych towarzystw naukowych, był autorem około 200 prac naukowych.

           Kraków uczcił wielkiego uczonego nazywając jego imieniem Wojewódzki Szpital Specjalistyczny na os. Złotej Jesieni oraz ulicę w dzielnicy Prokocim -Bieżanów (Rżąka), gdzie wychodzi ona z ul. Wielickiej, mija ul. prof. Alberta Schweitzera i dochodzi do ul. prof. dr Macieja Jakubowskiego.

wybrane publikacje:

1886 – 1893 - Podręcznik chirurgii szczegółowej (t. 1-2)

1891 - 0 leczeniu ran

1895 - O leczeniu gruźlicy stawów

1901 - Zasady leczenia chirurgicznego chorób żołądka

1906Kilka uwag o wycinaniu żołądka

1912 - Leczenie chirurgiczne wrzodu żołądka

1920 - Krótki zarys chirurgii wojennej...

kalendarium

1869 – ukończył gimnazjum w Chełmnie

1869 - 1872 - studiował medycynę na uniwersytecie w Greifswaldzie

1872 - 1873 – kontynuował naukę w Berlinie i Strasburgu

1876 – 1877 – przeprowadził w szpitalu w Chełmnie swoje pierwsze operacje

1878 – habilitował się w uniwersytecie w Jenie

1878 – 1887 - prowadził prywatną klinikę chirurgiczną, okulistyczną i ginekologiczną w Chełmnie

1887 VII – przeprowadził się do Krakowa

1887 – 1897 - prof. UJ

1887 – 1888 - doprowadził do wybudowania kliniki chirurgicznej przy ul. Kopernika 40

1880 - jako pierwszy w Polsce (drugi w świecie) wykonał zabieg wycięcia odźwiernika z powodu raka żołądka

1881 - pierwszy w świecie przeprowadził resekcję żołądka z powodu wrzodu

1884 - zastosował nową metodę chirurgicznego leczenia choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy za pomocą zespolenia żołądkowo-jelitowego

1888 – 1889 - dziekan Wydziału Lekarskiego UJ

1889 - zainicjował w Krakowie coroczne Zjazdy Chirurgów Polskich

1897 – został prof. Uniwersytetu Lwowskiego

1900 – opracował oryginalną metodę usuwania gruczolaka prostaty

1914 – został ewakuowany do Brna na Morawach

1916 – wrócił do Lwowa

1986 – jego imieniem nazwano ulicę w XII dzielnicy Prokocim – Bieżanów (Rżąka)

czytaj więcej ...

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Dodatkowe informacje