Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Ignacy Juliusz Rosner

pseudonimy: Zm, Neros, Infaustus

(1 stycznia 1865 Kraków – 23 marca 1926 Warszawa)

prawnik, dziennikarz

rodzina

syn Antoniego (1831-1896), lekarza dermatologa, i Amelii (1844-1910) z Ohrensteinów

rodzeństwo: Anna (1866-1930), mąż Michał Chyliński; Aleksander (1867-1930), żona Józefina Osiemciska; Gutmann Gustaw; Marie; Antonina (1870-?), mąż Adam Strumieński; Jadwiga (1870-?), mąż Józef Bryliński; Feliks (1871-1938), żona Helena Nowak

poślubił Zofię Estreicher (1867-1950)

dzieci:

Antoni (1896-1942) – wojskowy, poślubił Janinę Majewską, oficer Legionów Polskich, po ukończeniu Wyższej Szkoły Wojskowej w Saint-Cyr i Akademii Wojennej w Warszawie, został szefem Wydziału Wojskowego przy Komisariacie Rządu w Wolnym Mieście Gdańsku, walczył w kampanii wrześniowej, a później we Francji, następnie przydzielony został do Dowództwa I Korpusu w Szkocji, tam zginął w wypadku samochodowym;

Anna - zmarła w dzieciństwie;

Janina (ur. 1901) – mikrobiolog, doktor medycyny, jej mężem został Wiktor Bincer (1902-1982), profesor Akademii Medycznej w Gdańsku;

Karol (1904-1944) – inżynier chemik, poślubił Zofię Ciszewską, poległ w powstaniu warszawskim;

Jan (1906-1991) – prawnik i ekonomista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, poślubił: 1. Barbara Nawrot (1901-1974), 2. Halina Dziwulska (ur. 1914), w latach 1979-1982 przewodniczący Międzynarodowego Stowarzyszenia Ergonometrycznego, autor wielu prac z dziedziny ekonomii politycznej i polityki społecznej oraz pierwszego w Polsce podręcznika akademickiego Ergonomia, doradca NSZZ Solidarność, uczestnik „Okrągłego Stołu”, członek Komitetu Helsińskiego

biogram

           Po ukończeniu Gimnazjum św. Anny studiował na Wydziale Prawa i Umiejętności Politycznych UJ, pod kierunkiem między innymi Michała Bobrzyńskiego, Stanisława Smolki, Józefa Szujskiego, Wincentego Zakrzewskiego i Stanisława Tarnowskiego. Został aplikantem w Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich w Krakowie, pracował pod opieką M. Bobrzyńskiego. Studia prawnicze i ekonomiczne pogłębiał w Berlinie i Lipsku. Po powrocie do Krakowa pracował w sądzie, następnie w kancelarii dr Karola Pieniążka.

           Jako krytyk i publicysta debiutował w krakowskim ilustrowanym dwutygodniku literacko-artystycznym „Świat”. Redaktor naczelny „Świata” (ukazywał się w latach 1888-1895) Zygmunt Sarnecki uważał Rosnera za najzdolniejszego z ówczesnych debiutantów. Wszedł do redakcji „Czasu", był autorem artykułów politycznych, felietonów teatralnych i szkiców dotyczących współczesnej literatury polskiej (między innymi o twórczości S. Wyspiańskiego).

           Kiedy tekę w Ministerstwie Wyznań i Oświaty objął dr Stanisław Madeyski, na jego prośbę porzucił adwokaturę i dziennikarstwo, został urzędnikiem w administracji austriackiej. Po rozpadzie monarchii austro-węgierskiej wstąpił do redakcji „Kuriera Polskiego”, poświęcił się publicystyce.

Pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim (kwatera VIII, rząd południowo-zachodni, narożnik).

wybrane prace:

1886Kronika węgiersko-polska. Studium krytyczne z historiografii średniowiecznej

kalendarium

1882 – ukończył Gimnazjum św. Anny

1882-1886 - studiował na Wydziale Prawa i Umiejętności Politycznych UJ

1887 – uzyskał doktorat

1887-1889 – pracował w krakowskim Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich

1889-1890 – uzupełniał studia prawnicze i ekonomiczne na uniwersytetach w Berlinie i Lipsku

1890-1892 – współpracował ze „Światem”

1891-1893 – członek redakcji „Czasu"

1893 XI-1918 urzędnik w administracji austriackiej

1894-1895- radca prezydialny

1895-1899 - szef biura prasowego rządu austriackiego

1899 I 8 -1911 VI - najstarszy radca ministerialny, faktycznie kierował Ministerstwem dla Galicji

1900-1910 – na łamach „Czasu” zajmował się ówczesną literaturą polską

1907-1918 - członek Stronnictwa Prawicy Narodowej

1911 VII 17 – 1918 X 28 – poseł do austriackiej Rady Państwa XII kadencji

1914 - brał udział w powołaniu Naczelnego Komitetu Narodowego (NKN)

1915 - osiadł w Warszawie

1915-1918 - delegat austriacki

1920-1926 - redaktor naczelny „Kuriera Polskiego"

1921-1924 - wiceprezes Syndykatu Dziennikarzy Polskich

1926 - założyciel „Nowego Kuriera Polskiego”

źródła:

Jan Adamczewski, Krakowskie rody, Kraków 1994

Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa – Kraków 2000

Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 05.04.2020

czytaj więcej w IPSB ...

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Dodatkowe informacje