Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Piotr Myszkowski

(około 1510 Przeciszów – 5 IV 1591 Kraków)

podkanclerzy koronny i biskup

rodzina

herbu Jastrzębiec, syn Jana, właściciela Przeciszewa, i Konstancji z Pieczyhojskich

biogram

           Studiował na Akademii Krakowskiej, finansowany przez biskupa Piotra Tomickiego, a następnie w Padwie (gdzie był konsyliarzem nacji polskiej) i w Rzymie. Po powrocie do kraju otrzymał pierwsze prebendy kościelne, a biskup Samuel Maciejowski powierzył mu obowiązki wikariusza generalnego diecezji krakowskiej.
           Związał się z dworem Zygmunta Augusta, angażował się w politykę zagraniczną, na sejmach egzekucyjnych prezentował stanowisko dworu.
Podczas pierwszego bezkrólewia związał się z obozem habsburskim, ale został lojalny wobec wybranego Henryka Walezego, a po elekcji wobec Batorego.
           Występował przeciw innowiercom, był przeciwnikiem reformacji. Należał do największych mecenasów kultury renesansowej w Polsce (był protektorem między innymi Jana Kochanowskiego, Andrzeja Patrycego Nideckiego, Marcina Kromera).
           Zgromadził ogromny majątek, był żartobliwie nazywany proboszczem całej Polski. Rozbudował pałace biskupów krakowskich w Kielcach i Bodzentynie.
           Pochowany w kaplicy św. Dominika przy kościele św. Trójcy. Jego portret znajduje się w krużganku kościoła Franciszkanów.

kalendarium

1527 - rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej
1535 - wyjechał na studia do Padwy
1537 i 1541 - był konsyliarzem nacji polskiej
1542 - studiował w Rzymie
1544 - mianowany kanonikiem krakowskim
1545 - został wikariuszem generalnym diecezji krakowskiej
1549 - kanonik gnieźnieński
1550 - został sekretarzem Zygmunta Augusta
1557 - został proboszczem w Bieżanowie
1558 - 1559 - reprezentował kapitułę krakowską na sejmie piotrkowskim
1559 - został sekretarzem wielkim koronnym
1560 - został dziekanem krakowskim
1563 - 1569 - był podkanclerzym
1565 III - został koadiutorem płockim
1570 III - 1577 - był biskupem płockim
1575 - podpisał elekcję cesarza Maksymiliana II Habsburga
1577 VII 5 - przeniesiony na biskupstwo krakowskie
1580 - zwołał synod diecezjalny
1588 - podarował dominikanom kolegiatę św. Idziego

Dodatkowe informacje