Kaplica pod wezwaniem Jezusa Ukrzyżowanego (Ligęzów) w kościele św. Trójcy

Uprzednio pod wezwaniem św. Stanisława biskupa 

           Kaplica Jezusa Ukrzyżowanego (Ligęzów) w kościele św. Trójcy została wzniesiona pod koniec XIV wieku z fundacji kasztelana łęczyckiego Jana Ligęzy (zm. 1418) z Niewiarowa. W XVII wieku opiekował się nią cech murarzy i Bractwo Ubóstwa Pana Jezusa. Otwarta do nawy ostrołukową arkadą, w niej kuta krata wykonana w w 1867 roku przez S. Szymczykiewicza z Zakopanego. Na wschodniej części arkady znajduje się fragment polichromii gotyckiej z końca XIV wieku przedstawiający św. Katarzynę Aleksandryjską oraz popiersia dwóch proroków w medalionach.

           Na ścianie wschodniej znajduje się neogotycki drewniany ołtarz wykonany w 1890 roku według projektu Mariana Pavoniego z obrazem ukrzyżowanego Chrystusa pędzla Józefa Simmlera, fundacji Stanisława Jabłonowskiego, z posągami Chrystusa na krzyżu, Matki Boskiej Bolesnej i św. Jana Ewangelisty. Po prawej stronie ołtarza znajduje się neogotycki relikwiarz ze szczątkami błogosławionego Wita, biskupa wileńskiego, dominikanina, trzynastowiecznego apostoła Litwy.

           Naprzeciw ołtarza wznosi się marmurowy pomnik nagrobny generała Jana Skrzyneckiego (zm. 1860), wykonany przez rzeźbiarza Władysława Oleszczyńskiego. Pomnik ufundowany został ze składek społecznych w 1865 roku dzięki staraniom księcia Stanisława Jabłonowskiego. Wówczas też przeniesiono szczątki Skrzyneckiego z Cmentarza Rakowickiego do kościoła Dominikanów. W kaplicy odprawiane są msze w każdą rocznicę bitwy o Olszynkę Grochowską (29 XI 1831 rok), upamiętnia to tablica z białego marmuru.

           W XIX wieku zaczęto w tej kaplicy urządzać tradycyjną szopkę, którą umieszcza się w sztucznej grocie pod oknem. 

źródła:

Katalog Zabytków sztuki w Polsce, t. IV, Miasto Kraków, część III Kościoły i klasztory Śródmieścia, 2

Michał Rożek, Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Warszawa-Kraków 1997