Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

           Nazwa Kantorowice, dawniej Cantorouici, Canorouicze, Kantorowicy ma charakter patronimiczny, pochodzi od słowa kantor, osoby duchownej w kapitule, która w średniowieczu była odpowiedzialna za chór kościelny.

           Wieś Kantorowice była położona 10,5 km na północny - wschód od centrum Krakowa. Graniczyła od zachodu i południowego - zachodu z Zesławicami, od północy z Zastowem oraz Prusami, od wschodu na krótkim odcinku z Luboczą, od południa z Grębałowem. Zabudowa wsi miała charakter pasmowy, typu szeregówki. Najstarsze średniowieczne skupisko osadnicze powstało w rejonie dzisiejszej ulicy Zakole, wzdłuż tej ulicy wykształcił się układ zabudowy o charakterze niepełnej okólnicy. Obecnie zabudowa rozciąga się również wzdłuż ulic Zakola i Kantorowickiej.

           Od średniowiecza do czasów współczesnych przynależała do parafii pod wezwaniem św. Małgorzaty w Raciborowicach. W 1994 została erygowana parafia w Kantorowicach pod wezwaniem św. Stanisława BM.

           Wieś po raz pierwszy wzmiankowana w źródłach w 1288 jako Cantorouici. Przed rokiem 1288 wieś stanowiła własność klasztoru Bożogrobowców w Miechowie. W 1288 książę Leszek Czarny zatwierdził ugodę zawartą pomiędzy prepozytem klasztoru miechowskiego Piotrem, a komesem Krzesławem. W wyniku transakcji Krzesław uzyskał Kantorowice w zamian za posiadłość w Krzesławicach. W 1. połowie XIV wieku wieś należała do rodu Bogoriów. W 1360 Świętosław (Święsław) herbu Bogoria, kantor gnieźnieński zastawił swoją część Kantorowic Rafałowi z Tarnowa (zm.1372/1373) podkomorzemu sandomierskiemu, kasztelanowi wiślickiemu. W 1373 królowa Elżbieta Łokietkówna przeniosła Kantorowice z prawa polskiego na prawo średzkie. Przed rokiem 1395 Kantorowice były w posiadaniu Paszka z Barućwierdzy. W 1395 wieś zakupił Hanek z Chełmu (zm. przed 1397) przedstawiciel wpływowej w ziemi krakowskiej rodziny Chełmskich. W 1404 Piotr, Imram, Jan i Hanek, synowie wspomnianego Hanka z Chełma sprzedali Kantorowice klasztorowi Cystersów w Mogile. Zakupu dokonał w imieniu klasztoru opat mogilski Jan Stechir (Stecher).

            Król Władysław Jagiełlo w 1404 potwierdził dokument nabycia Kantorowic przez klasztor mogilski. W 1407 wspomniany władca uwolnił wieś od wszelkich robocizn i świadczeń przysługujących królowi, rezerwując dla siebie tylko sep owsa czyli roczną daninę, uiszczaną w zbożu. Według relacji Jana Długosza z 1470 - 1480 wieś była własnością klasztoru mogilskiego, posiadała 7,5 łanów kmiecych, znajdowała się tu karczma. Rejestr poborowy województwa krakowskiego z 1629 odnotował, że wieś Kantorowice była własnością klasztoru mogilskiego. W 1791 wieś nadal stanowiła własność klasztoru Cystersów w Mogile. Liczyła wówczas 101 mieszkańców, 14 domów, znajdował się tu dwór. W latach Rzeczypospolitej Krakowskiej wieś przynależała do gminy Mogiła. W latach trzydziestych XIX wieku Komisja Włościańska dokonała oczynszowania wsi. W 1880 wieś liczyła 184 mieszkańców oraz 25 domów, posiadłość ziemska należała do klasztoru Cystersów w Mogile. W 1931 wieś liczyła 53 budynków, 291 mieszkańców. W 1943 wieś liczyła 489 mieszkańców. W 1950 państwo przejęło folwark klasztorny Cystersów.

            W latach 1984 - 1990 wzniesiono w Kantorowicach kościół pod wezwaniem św. Stanisława BM. Projekt bryły kościoła opracował inż. architekt Roman Łomnicki. W ołtarzu głównym znajduje się obraz „Apoteoza św. Stanisława” namalowany przez malarza Piotra Moskala. Nad chórem kościelnym umiejscowione jest centralne okno wypełnione witrażem z przedstawieniem św. Jadwigi Królowej Polski. W kościelnych zbiorach znajdują się zabytki barokowe: XVII-wieczny krucyfiks oraz figury dwóch aniołów, umieszczone po bokach tabernakulum.

            Kantorowice zostały włączone do Krakowa w 1951 jako LVII dzielnica katastralna, która stanowiła część dzielnicy administracyjnej Nowa Huta. Od 1991 wieś należała do XVII dzielnicy samorządowej Grębałów, od 25 maja 2006 do dzielnicy XVII Wzgórza Krzesławickie.

Dodatkowe informacje