Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Jan Kasprowicz

(12 XII 1860 Szymborze koło Inowrocławia – 1 VIII 1926 Harenda - obecnie dzielnica Zakopanego)

poeta, dramatopisarz, tłumacz, krytyk literacki i teatralny

rodzina

z rodziny chłopskiej

syn Piotra i Józefy z Kloftów

poślubił:

1. Teodozja Szymańska (małżeństwo rozpadło się po kilku miesiącach)

2. Jadwiga Gąsowska (odeszła z Przybyszewskim)

córki: Anna i Janina

3. Maria Bunin

biogram

           Dzięki wsparciu Józefa Kościelskiego rozpoczął naukę w pruskich gimnazjach w Inowrocławiu, Poznaniu, Opolu i Raciborzu (szkoły często zmieniał z powodu manifestowania polskości), brał udział w konspiracyjnych pracach samokształceniowo - patriotycznych. Po zdaniu matury w Poznaniu studiował filozofię i historię na uniwersytetach w Lipsku i Wrocławiu. W czasie studiów wrocławskich zamieszczał utwory w petersburskim „Kraju”, warszawskim „Przeglądzie Tygodniowym”, lwowskim „Ruchu”, warszawski „Życiu” i „Ateneum”. Należał do grupy socjalistów, skupionych wokół Ludwika Krzywickiego, działał w legalnych polskich i niemieckich organizacjach studenckich. Dwukrotnie był aresztowany, został skazany na pół roku więzienia za działalność socjalistyczną.

           Wyjechał do Lwowa, gdzie pracował między innymi w redakcjach „Kuriera Lwowskiego” i „Słowa Polskiego”, związanego z Narodową Demokracją, publikując felietony i recenzje teatralne. Uzyskał doktorat na Uniwersytecie Lwowskim, wykładał literaturę powszechną i porównawczą, pełnił funkcję rektora UJK.

           Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia zamieszkał koło Poronina, w przysiółku Harenda, obecnie dzielnica Zakopanego.

           Był przedstawicielem Młodej Polski, związany z kilkoma głównymi nurtami ówczesnej liryki, przede wszystkim z naturalizmem, symbolizmem oraz ekspresjonizmem. Uważany za jednego z najwybitniejszych poetów w dziejach literatury polskiej, stawianego na równi z Adamem Mickiewiczem, ceniony za oryginalność stylu i twórczą niezależność. Zajmował się także publicystyką i przekładami.

wybrane prace:

1878 – sonet Poranek

1888 - Poezje

1891 – dramat Świat się kończy

1898 - Krzak dzikiej róży

1899 – dramat Bunt Napierskiego

1902 - Hymny

1907 – zbiór Poeci angielscy

1911 - Chwile

1913 – dramat Marchołt gruby a sprośny

1916 - Księga ubogich

1926 - Mój świat

kalendarium

1870 – rozpoczął naukę w gimnazjum

1882 – debiutował w prasie

1884 – zdał maturę w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu

1884 – studiował w Lipsku

1884 – 1888 – studiował we Wrocławiu

1886 – poślubił Teodozję Szymańską

1887 – skazany na 6 miesięcy więzienia

1888 – zamieszkał we Lwowie

1889 – 1901 – pracował w redakcji „Kuriera Lwowskiego”

1902 – 1906 – pracował redakcji „Słowa Polskiego”

1893 - ożenił się z Jadwigą Gąsowską

1894 – został członkiem Ligi Narodowej

1904 – uzyskał doktorat na Uniwersytecie Lwowskim

1909 – 1923 – wykładał literaturę powszechną i porównawczą

1911 - ożenił się z Rosjanką Marią Bunin

1914 – interweniował w sprawie uwolnienia Włodzimierza I. Lenina, uwięzionego przez władze austriackie w Nowym Targu

1920 – uczestniczył w akcji plebiscytowej na Warmii i Mazurach

1921 – 1922 – pełnił funkcję rektora Uniwersytetu

1921 – otrzymał doktorat h.c. UW

1922 – został odznaczony Komandorią Orderu Odrodzenia Polski

1922 – został odznaczony Krzyżem Oficerskim francuskiej Legii Honorowej

1923 – zamieszkał w przysiółku Harenda

1928 – w Krakowie jego imieniem nazwano ulicę w dzielnicy Grzegórzki łączącą się z ulicą Kielecką

czytaj więcej ...

Dodatkowe informacje