Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Bolesław Faron

Andrzej Turek, beef, B.F.

(17 II 1937 Czarny Potok - )

literaturoznawca, publicysta

rodzina

syn Jana i Anny, brat Stefana

biogram

           Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Długosza w Nowym Sączu, studiował filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Po studiach pracował jako wychowawca w Internacie Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Nowej Hucie i nauczyciel języka polskiego w II LO im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Został pracownikiem naukowym WSP w Krakowie, pełnił funkcje prorektora i rektora. Był ministrem oświaty i wychowania w rządzie Wojciecha Jaruzelskiego (za jego rządów opracowano Kartę Nauczyciela). Dyrektor Niepublicznego Instytutu Kształcenia Nauczycieli Wydawnictwa Edukacyjnego. Członek Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza.

           Czynny uczestnik życia krytycznoliterackiego, współpracownik i redaktor wielu pism. Publikował między innymi w „Literaturze”, „Miesięczniku Literackim”, Nowych Książkach”, „Ojczyźnie Polszczyźnie”, „Pamiętniku Literackim”, „Ruchu Literackim”, „Sycynie”, „Twórczości”, „Wiadomościach Kulturalnych”, „Życiu Literackim”, „Nowej Polszczyźnie” (przewodniczący Rady Naukowej). Specjalista z zakresu literatury Młodej Polski, dwudziestolecia międzywojennego i piśmiennictwa współczesnego, znawca twórczości Władysława Orkana i Zbigniewa Uniłowskiego, inicjator edycji serii podręczników do nauki języka polskiego To lubię.

           Obecnie współpracuje z Radiem Kraków, audycje: W kręgu nauki i Pejzaże regionalne. Wykłada w Katedrze Mediów i Badań Kulturowych Uniwersytetu Pedagogicznego. Jego prace tłumaczone były na język niemiecki, rosyjski. Mieszka w Krakowie.

wybrane publikacje:

1969 - Zbigniew Uniłowski, [monografia], Warszawa (seria: Profile)

1969 - Zbigniew Uniłowski, [monografia], Warszawa (seria: Nauka dla wszystkich)

1971 - Stanisław Piętak, [monografia], Kraków (seria: Nauka dla wszystkich)

1976 - Stefan Kołaczkowski jako krytyk i historyk literatury, [studium naukowe], Wrocław

1985 - Oświatowe przekroje i zbliżenia, [szkice], Warszawa

1995 - Spotkania i powroty. Sylwetki i szkice. Sylwetki i szkice o literaturze, Kraków

1995 - Jama Michalika, [monografia], Kraków, (wyd. IV rozsz. Kraków 2014)

2000 - Powrót do korzeni, [szkice i wspomnienia], Kraków

2004 - Władysław Orkan, Kraków

2005 - Okruchy. Szkice o literaturze i kulturze XX wieku, Kraków

2007 - …z podróży, Kraków

2010 - Powrót do korzeni. Nowy, Kraków, Wydawnictwo Edukacyjne

2012 - Władysław Orkan. Rozszerzony, Kraków, Wydawnictwo Edukacyjne

kalendarium

1952 – 1956 – należał do ZMP

1954 – ukończył I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Długosza w Nowym Sączu

1954 – 1958 - studiował filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej (WSP) w Krakowie

1956 – został członkiem PZPR

1958 – 1961 - pracował jako wychowawca w Internacie Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Nowej Hucie

1958 – 1959 – bibliotekarz w WSP

1959 – pracownik naukowy w Instytucie Filologii Polskiej WSP

1959 - 1964 - nauczyciel języka polskiego w II LO im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie

1966 - uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych WSP (praca Twórczość Zbigniewa Uniłowskiego na tle prozy drugiego dziesięciolecia międzywojennego)

1966 – 1971 – pełnił funkcję I sekretarza komitetu uczelnianego partii przy WSP

1971 – 1975 – prorektor WSP

1972 – 1975 – sekretarz naukowy Komisji Historycznoliterackiej Oddziału Polskiej Akademii Nauk (PAN) w Krakowie

1974 – odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski

1975 - pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Historycznoliterackiej Oddziału PAN w Krakowie
1975 – uzyskał stopień doktora habilitowanego (praca Stefan Kołaczkowski jako krytyk i historyk literatury)

1975 – 1986 - członek Komitetu Nauki o Literaturze PAN

1975 – został członkiem Stowarzyszenia „Kuźnica”

1975 – 1981 – rektor WSP

1977 – 1981 – redaktor naczelny pisma „Ruch Literacki”
1978 – otrzymał od Rady Państwa tytuł profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych

1981 – 1986 – zastępca członka Komitetu Centralnego PZPR

1981 II – 1985 XI – był ministrem oświaty i wychowania w rządzie Wojciecha Jaruzelskiego

1982 – został redaktorem naukowym serii: „Biblioteka Polonistyki” w Wydawnictwach Szkolnych i Pedagogicznych

1983 – członek ZLP

1983 – 1986 – należał do Narodowej Rady Kultury

1985 – odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski
1986 – 1990 – radca ds. kultury i nauki ambasady polskiej i dyrektor Instytutu Polskiego w Wiedniu

1993 – 1995 - założyciel i dyrektor naukowy Wydawnictwa Edukacyjnego w Krakowie

1994 - członek Stowarzyszenia Twórczego „Polart”

1996 – 1999 - członek Senatu Akademickiego WSP

1996 – wiceprzewodniczący Rady „Kuźnica”

2000 – 2006 – dyrektor Instytutu Filologii Polskiej Akademii Pedagogicznej w Krakowie

2001 – odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski

Dodatkowe informacje