Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop Telnet

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Julian Ignacy Nowak

(10 III 1865 Okocim koło Brzeska – 7 XI 1946 Kraków)

lekarz medycyny i weterynarii, mikrobiolog, działacz społeczno-polityczny

rodzina

syn Kazimierza i Teodozji z Siewakowskich
poślubił Zofię z Wężowiczów
córki:
Wanda (1895 - 1968), olimpijka
Krystyna (1809 - ?)

biogram

           Do gimnazjum uczęszczał w Bochni i Krakowie, gdzie złożył maturę i rozpoczął studia lekarskie na UJ. Po studiach medycznych podjął pracę dydaktyczną i naukową na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał tytuł doktora nauk lekarskich. Zrobił specjalizację w bakteriologii i patologii w Pradze.
           Po powrocie pracował w Katedrze Anatomii Patologicznej UJ. Habilitował się z anatomii patologicznej i wyjechał na rok do Instytutu Pasteura w Paryżu. Przez dwa lata studiował w Akademii Weterynaryjnej w Wiedniu i uzyskał tytuł lekarza weterynarii. Będąc już profesorem weterynarii Katedry Weterynarii UJ i dziekanem Wydziału Lekarskiego UJ, postanowił – choć nie był do tego zmuszony – dopełnić swe studia doktoratem z weterynarii w Instytucie Weterynarii we Lwowie. Był to jedyny w sowim rodzaju egzamin, w którym dziekan pytał dziekana.
           W czasie I wojny światowej został komisarzem rządowym dla Krakowa, później pierwszym zastępcą prezydenta.
           Pełnił funkcję premiera rządu powołanego przez J. Piłsudskiego, był ministrem Religii, Wyznań i Oświecenia Publicznego, zasiadał w Senacie.
           Prowadził badania głównie z zakresu biologii i morfologii mikroorganizmów oraz etiologii chorób zakaźnych. Opublikował ponad 50 prac, głównie z weterynarii oraz atlas bakterii, pierwotniaków i grzybów Documenta microbiologica, zawierający kilkaset fotografii wykonanych w jego zakładzie, wydany w Jenie, który uzyskał światowy rozgłos.
          Był prezesem Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego, doprowadził do wybudowania nowoczesnego budynku „Domu Towarzystwa Lekarskiego” przy ulicy Radziwiłłowskiej. Budynek zaprojektował J. Sowiński, wykonaniem zajęła się firma W. Kaczmarskiego, natomiast projekt wnętrza powierzono Stanisławowi Wyspiańskiemu. Był członkiem czynnym PAU, reprezentował Polskę w Międzynarodowym Komitecie Ekspertów ds. Konwencji Weterynaryjnej. Odznaczony między innymi Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta.
           Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

wybrane publikacje:

1927, 1930 - tom 1-2 Documenta microbiologica

1938 – monografia O ceramice chińskiej

kalendarium

1886 - 1893 - studiował medycynę na Wydziale Lekarskim UJ
1893 - uzyskał tytuł doktora nauk lekarskich
1896 - habilitował się z anatomii patologicznej
1897 - poznał S. Wyspiańskiego, którego został wielbicielem i przyjacielem
1898 - przebywał w Instytucie Pasteura w Paryżu
1898 - 1899 - studiował w Akademii Weterynaryjnej w Wiedniu
1899 - został profesorem nadzwyczajnym Katedry Weterynarii UJ
1903 - zaczął działać w Krakowskim Towarzystwie Rolnym
1904 - jako prezes Towarzystwa Lekarskiego, zaproponował Wyspiańskiemu realizację kompleksowego projektu dekoracji krakowskiego Domu Lekarskiego
1905 - 1935 - członek Rady Miejskiej Krakowa
1905 III 2 - podczas poświęcenie i uroczystego otwarcia "Domu Lekarskiego" wygłosił przemówienie powitalne
1906 - został profesorem zwyczajnym UJ
1911 - 1912 - był dziekanem Wydziału Lekarskiego
1914 XII - 1916 - był pierwszym zastępcą prezydenta miasta Krakowa
1914 XI 9 - został powołany na komisarza rządowego dla Krakowa
1915 - otrzymał tytuł profesora zwyczajnego bakteriologii
1921 - 1927 - był wiceprezesem Krakowskiego Towarzystwa Rolnego
1921 - 1922 - był rektorem UJ
1922 VII 31 - XII 14 - pełnił funkcję premiera
1922 VII 31 - VIII 21 - był także ministrem wyznań, religii i oświecenia publicznego
1922 XII - 1927 - senator z województwa lwowskiego z ramienia PSL „Piast”
1931 - został członkiem PAU
1938 - przeszedł na emeryturę i został profesorem honorowym

Dodatkowe informacje